ΣΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΟΥΣΟΥΝΕΛΟΥ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΝΑ ΜΗ ΣΥΜΒΑΔΙΖΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ ΤΟΥ SITE. ..........Η ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΟΥΣΟΥΝΕΛΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΩΣ ΔΕΙΓΜΑ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΥΣΟΥΝΕΛΟ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΩΦΕΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ ΤΟΥ SITE.

 

21-05-17

11 Μαΐου 1908, ο πρώτος αγώνας του Παναθηναϊκού

 

Στις 11 Μαΐου 1908, τρεις μήνες και μία περίπου εβδομάδα μετά την ίδρυσή του, ο ιστορικός σύλλογος του Γιώργου Καλαφάτη έκανε την επίσημη παρουσίασή του στους ποδοσφαιρόφιλους της Αθήνας, δίνοντας ένα οικογενειακό διπλό στο πρώτο γήπεδό του, στον χώρο όπου βρίσκεται σήμερα το Οικονομικό Πανεπιστήμιο της χώρας (πρώην ΑΣΟΕΕ).

Οι "αντίπαλοι" αγωνίστηκαν φυσικά με διαφορετικά χρώματα. Σύμφωνα με τις εφημερίδες της εποχής, οι παίκτες της πρώτης ομάδας φορούσαν "μέλανα πανταλόνια, λευκάς φανέλας και μέλανας κάλτσας", ενώ τα χρώματα της δεύτερης ομάδας ήταν κόκκινο πουκάμισο και λευκό παντελονάκι. Αυτή η περιγραφή δείχνει σαφώς ότι τα πρώτα χρώματα του Παναθηναϊκού ήταν το μαύρο και το άσπρο. Ακολούθησε για λίγο το κόκκινο-άσπρο και τελικά επικράτησε η οριστική εμφάνιση, το λατρευτό μας πράσινο-άσπρο, που καθιερώθηκε οριστικά μαζί με το Τριφύλλι στο στήθος.

Οι εφημερίδες αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι "ο καθηγητής του Πανεπιστημίου κ. Λάμπρος κτυπά πρώτος την σφαίραν και άρχεται δεινός αγών προς επικράτησιν. Όλοι οι αριστείς του ομίλου και οι ήδη εκμανθάνοντες την ποδοσφαίρισιν αναδεικνύονται τέλειοι".

Ωστόσο οι παίκτες της πρώτης ομάδας επικράτησαν εύκολα με σκορ 7-0 εις βάρος της δέυτερης ομάδας. Οι συνθέσεις των "αντιπάλων" ήταν:

Πρώτη ομάδα: Τσικλητήρας, Παππάς, Χατζηζαφειρίου, Βλαχόπουλος, Γουλιμής, Μαυριδόπουλος, Γρανίτσας, Λοράνδος, Γ. Καλαφάτης, Κάμπελ και Καϊνάρος.

Δεύτερη ομάδα: Γ. Δουκάκης, Γαέτας, Αλ. Καλαφάτης, Σισμάνης, Σταυρόπουλος, Νικολόπουλος, Καστρίτσης, Τζιράχης, Σιμηριώτης, Ανδρουλής και Δ. Δουκάκης.

Λίγο αργότερα, σε τέσσερις μόλις μήνες, η "ομάδα του Καλαφάτη" μπήκε θριαμβευτικά στον χώρο του ποδοσφαίρου μας κερδίζοντας το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας, κάνοντας το πρώτο νταμπλ στη χώρα μας και δημιουργώντας έτσι ένα παγκόσμιο ρεκόρ!

 

 

 

 

20-04-17


ΤΑ ΘΡΥΛΙΚΑ 3-2 ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΕΚ


Μετά την πρόσφατη νίκη της ομάδας μας επί του Δικέφαλου Αετού με σκορ 3-2 ορισμένα έντυπα έγραψαν ότι αυτό το σκορ ήταν το τέταρτο στην ιστορία των δύο συλλόγων. Φαίνεται όμως ότι τα στοιχεία τους είναι ελλιπή, δεδομένου ο Παναθηναϊκός έχει νικήσει την ΑΕΚ επτά φορές με 3-2!

Αναλυτικά, αυτό συνέβη τις παρακάτω περιπτώσεις:


1960-61 Οι κιτρινόμαυροι προηγήθηκαν με τον Γκούβα, ο Παπαεμμανουήλ έκανε την ανατροπή με δύο κανονιές, ο Σταματιάδης ισοφάρισε προσωρινά και τελικά ο Πανάκης πέτυχε το οριστικό σκόρ.


1961-62 Ήταν η απόλυτη ανατροπή, δεδομένου ότι η ΑΕΚ προηγήθηκε στο ημίχρονο 2-0. Ακολούθησαν όμως δύο γκολ από τον Τουμπέλη και ένα από τον Δομάζο, που έγραψαν έναν περιφανή θρίαμβο.


1980-81 Σε αγώνα Κυπέλλου Ελλάδας ο Κατσιάκος άνοιξε το σκορ, για να ακολουθήσουν δύο τέρματα από παίκτες της ΑΕΚ. Με το πρώτο ο Ραβούσης ισοφάρισε, αλλά ο Τζιράκης πέτυχε ένα μεγαλοπρεπές αυτογκόλ, κάνοντας το σκορ 2-1 υπέρ του Παναθηναϊκού. Ο Σημαιοφορίδης, εκτελώντας ένα τεράστιο πλάγιο, προκάλεσε τόση αναταραχή στα κίτρινα καρέ, ώστε η μπάλα χτύπησε σε κάποιον αμυνόμενο και κατέληξε στα δίχτυα. Αυτογκόλ; Όχι βέβαια. Τελικά ο Μπαγεβιτς έκανε το 3-2 και η ΑΕΚ έφυγε ευχαριστημένη!


2010-11 Και πάλι σε αγώνα Κυπέλλου ο Π. Λαγός άνοιξε το σκορ για τον Δικέφαλο Αετό, αλλά τρία διαδοχικά γκολ από τον Σισέ, τον Ζιλμπέρτο και τον Βύντρα αποκατέστησαν την τάξη. Το μόνο που πέτυχαν οι κίτρινοι ήταν να μειώσουν σε 3-2 με γκολ του Μίτσελ.


2011-12 Ήταν το πιο άνετο 3-2 του Τριφυλλιού επί της ΑΕΚ, αφού προηγήθηκε 3-0 με δύο γκολ του Λέτο και ένα του Κατσουράνη, αφήνοντας τον Δικέφαλο Αετό να παλεύει ματαίως για κάτι καλό. Ωστόσο, το ματς έληξε 3-2 με γκολ του Μπέλεκ και του Περέιρα.


2016-17 Πρόκειται για το πρόσφατο 3-2 στο ΟΑΚΑ, όπου ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε με τον Κλωναρίδη και τον Μπεργκ, για να δεχτεί την ισοφάριση με ανύπαρκτο πέναλτι που εκτέλεσε ο Χριστοδουλόπουλος και ένα ακόμα γκολ από τον Πέκχαρτ. Τελικά ο... δήμιος Μπεργκ έδωσε μια μεγάλη νίκη στο Τριφύλλι.


Σαν... κερασάκι στην τούρτα θα αναφέρουμε ένα ματς που πέρασε από τα σαράντα κύματα, αλλά δεν έληξε 3-2. Ήταν το απίστευτο 5-4 του 1963-64, χρονιά που το Τρφύλλι κατέκτησε το ανεπανάληπτο αήττητο πρωτάθλημα. Η ΑΕΚ προηγήθηκε στο πέμπτο λεπτό 2-0 με γκολ του Κανελλόπουλου και του Δ. Παπαϊωάννου, κάνοντας τους κιτρινόμαυρους φιλάθλους να... τρελαθούν από τη χαρά τους. Ο Δομάζος μείωσε λίγο αργότερα, αλλά στο 17΄ ο Νεστορίδης έκανε το 3-1 και οι φίλαθλοι της ΑΕΚ άρχισαν απίστευτα πανηγύρια, πιστεύοντας ότι είχαν πετύχει μια μεγάλη νίκη. Όμως η... αχλάδα είχε πίσω την ουρά. Με μια φανταστική εμφάνιση, ο τεράστιος Παναθηναϊκός άρχισε να σημειώνει το ένα γκολ μετά το άλλο και στα μέσα του δεύτερο ημιχρόνου το σκορ είχε γίνει 5-3! Το 5-4 που έγραψε τελικά ο Δ. Παπαϊωάννου δεν ήταν αρκετό για να αποτρέψει τις λιποθυμίες των κιτρινόμαυρων φιλάθλων.

 

 

 

 

16-03-17

ΟΙ… ΔΥΝΑΜΩΜΑΤΙΕΣ


…Θυμάμαι την ομολογία δύο φίλων, παλαιμάχων ήδη ποδοσφαιριστών, των κ.κ. Γ. Καλαφάτη και Δ. Δεμερτζή, οι οποίοι ήταν συμμαθητές στο Δ΄ Γυμνάσιο Αθηνών.
Οι ανωτέρω ποδοσφαιριστές μας δεν ήταν κάτοχοι της Ιλιάδας και τα πρωινά της Δευτέρας προτιμούσαν να εμφανίζονται στο μάθημα των λατινικών στις 10 η ώρα. Ο καθηγητής, αφού διάβαζε τον κατάλογο και βεβαιωνόταν για την παρουσία τους, έβγαζε από την τσέπη του την εφημερίδα Καιροί και άρχιζε την ανάγνωση: Αγώνες φουτμπόλ. Χτες, εις το γήπεδον του Ποδηλατοδρομίου έλαβε χώρα μέγας ποδοσφαιρικός αγών μεταξύ των ομάδων τάδε και δείνα. Κατόπιν ωραίου αγώνος ενίκησεν η πρώτη ομάς με οκτώ γκολ έναντι μηδενός. Την νικήτριαν ομάδα απετέλουν οι εξής παίκται: Καλαφάτης, Δεμερτζής, κ.λπ.
Εδώ τελείωνε η ανάγνωση. Η εφημερίδα διπλωνόταν προσεκτικά και έμπαινε στην τσέπη του καθηγητή, ο oποίος άνοιγε τον κατάλογο. Καλαφάτης και Δεμερτζής, ορίστε να πείτε μάθημα.
Οι δυο νεαροί ποδοσφαιριστές άρχιζαν να διαβάζουν: «Quo usque tanten abutere Catilina patricutia nostra…»
«Αρκεί. Ποιο είναι το ρήμα αυτής της προτάσεως, Καλαφάτη»;
Ο μαθητής έξυνε το κεφάλι του προσπαθώντας να θυμηθεί τη λατινική γραμματική, από την οποία βεβαίως είχε πάρει διαζύγιο προ πολλού. Ακολούθως εκαλείτο ο Δεμερτζής να απαντήσει στην ερώτηση, η οποία μένει αναπάντητη μέχρι σήμερα. Ο καθηγητής περίμενε μερικά δευτερόλεπτα και μετά έλεγε: «Στον χτεσινό αγώνα πήρατε άριστα, εδώ όμως παίρνετε μηδέν. Πρέπει λοιπόν να μείνετε στην ίδια τάξη για να δυναμώσετε, επειδή είστε πολύ αδύνατοι σε όλα τα μαθήματα».
Έτσι λοιπόν οι δυο φίλοι ποδοσφαιριστές δυνάμωσαν πολύ επαναλαμβάνοντας διαρκώς τα μαθήματα της ίδιας τάξεως και για τον λόγο αυτό ονομάστηκαν δυναμωματίες!
Από τις αναμνήσεις του Ευ. Σταμάτη

 

 

 

 

24-01-17

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ


Έφυγε λοιπόν και ο Βαγγέλης Πανάκης, ένας σπουδαίος Παναθηναϊκός και πολύ καλός φίλος. Ο αείμνηστος "Μπουλντόζας" υπήρξε πάντα άνθρωπος χαμηλών τόνων, χαμογελαστός και καλοπροαίρετος με όλο τον κόσμο, αντιπάλους και φίλους. Πόσο διαφορετικός όμως ήταν μέσα στα γήπεδα! Γίγαντας που σκόρπιζε τον τρόμο με τις βολίδες που εξαπέλυε στα αντίπαλα δίχτυα, ατρόμητος στις μονομαχίες με δύο και τρεις αντιπάλους ταυτοχρόνως, όπου συνήθως έβγαινε νικητής. Υπήρξε αγαπημένος της εξέδρας, ήταν πάντα ιπποτικός με τους αντιπάλους του, δεν αγωνίστηκε ποτέ βρώμικα, δεν τραυμάτισε ποτέ κανέναν, αν και ο ίδιος ένιωσε πολλές φορές το αντιαθλητικό παιχνίδι των άλλων επάνω του. Είναι μεταξύ των κορυφαίων σκόρερ του Τριφυλλιού, υπήρξε πολλές φορές διεθνής και προσέφερε τεράστιες υπηρεσίες στον Παναθηναϊκό μας, από τον οποίο δεν έφυγε ποτέ, ακόμα και όταν εγκατέλειψε την ενεργό δράση.
Εμείς που τον γνωρίσαμε από κοντά και γίναμε καλοί φίλοι, θα τον έχουμε στην καρδιά μας και θα τον θυμόμαστε με αγάπη όσο ζούμε.
Καλό ταξίδι αξέχαστε Βαγγέλη Πανάκη, ελαφρύ το χώμα σου αθάνατε "Μπουλντόζα".

 

 

31-12-2016

ΤΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΔΕΛΦΙΑ

Στη μέχρι σήμερα ιστορία του Παναθηναϊκού μας έχουν υπάρξει πολλά αδέλφια που φόρεσαν την πράσινη φανέλα είτε συγχρόνως είτε με διαφορά ορισμένων ετών. Όλοι υπήρξαν σημαντικοί παίκτες που συνέβαλαν -λίγο ή πολύ, αδιάφορο- στο μεγαλείο του Πράσινου Αυτοκράτορα και συνέδεσαν το όνομά τους με μεγάλες πράσινες στιγμές.
Στον πίνακα που ακολουθεί αναφέρουμε αυτά τα ζευγάρια χρονολογικά, με τη διευκρίνιση ότι περιλαμβάνονται μόνο εκείνοι που έπαιξαν αμφότεροι σε επίσημους αγώνες του Τριφυλλιού. Αν ο ένας εκ των δύο αδελφών δεν πήρε μέρος σε επίσημο παιχνίδι, δεν γίνεται η σχετική αναφορά του ονόματός τους. Επίσης δεν γίνεται μνεία για δύο αδέλφια που ο μεν ένας έπαιξε στον Παναθηναϊκό, ο δε άλλος σε κάποια άλλη ομάδα της χώρας. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα ονόματα Μπόγδανος, Σεϊμανίδης, Μπασινάς και Αγγελόπουλος για τις δύο αυτές κατηγορίες.
Υπάρχουν φυσικά και άλλου είδους συγγένειες (πατέρας και γιος ή θείος και ανιψιός, όπως ο Σεϊταρίδης, ο Σίμος, ο Μιχ. Μπαλτάσης, ο Δώνης και αρκετοί άλλοι), ένα θέμα που ίσως να μας απασχολήσει με περισσότερες λεπτομέρειες στο μέλλον.
Σημειώνουμε ότι οι χρονολογίες δίπλα στα αδέλφια αναφέρονται στα χρόνια που έπαιξαν συνολικά και οι δύο, είτε συγχρόνως είτε σε διαφορετικές περιόδους.


Καλαφάτης Γεώργιος και Αλέξανδρος 1908-1923


Δεμερτζής Γεώργιος και Δημήτριος 1908-1915


Μπούμπουλης Δημήτριος και Περικλής 1908-1909


Ασπρογέρακας Σωτήριος και Θεοφάνης 1914-1927


Μπαλτάσης Κωνσταντίνος και Δημήτριος 1921-1941


Τριανταφύλλης Αδαμάντιος και Ευάγγελος 1924-1946


Πιερράκος Στέφανος και Δημήτριος 1926-1938


Μεσσάρης Άγγελος και Απόστολος 1928-1931


Σουρμελής Γεώργιος και Παναγιώτης 1928-1934


Αποστολίδης Βενιαμίν και Κωνσταντίνος 1933-1940


Σβολόπουλος Βασίλειος και Γεώργιος 1935-1940


Χαραλαμπίδης Νικόλαος και (άγνωστο όνομα) 1935-1937


Παπαντωνίου Αντώνιος και Ιωάννης 1945-1959


Φυλακτός Χαράλαμπος και Φίλιππος 1947-1954


Φυλακούρης Δημήτριος και Παναγιώτης 1960-1975


Χριστοδούλου Κωνσταντίνος και Χριστόδουλος 1931-1939


Ροκίδης Γεώργιος και Εμμανουήλ 1964-1978


Λιβαθηνός Σπυρίδων και Χρήστος 1969-1986


Κλης Ιωάννης και Δημήτριος 1970-1983


Δημόπουλος Αθανάσιος και Χρήστος 1982-1990


Βλαχοδήμος Οδυσσεύς και Παναγιώτης 2015-2016

 

 

 

 

30-11-2016

30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1908

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ

Ο ιστορικός πράσινος σύλλογος του οραματιστή Γιώργου Καλαφάτη, ο θρυλικός Παναθηναϊκός, ιδρύθηκε (όπως είναι πλέον γνωστό) στις 3 Φεβρουαρίου 1908 με την ονομασία Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (ΠΟΑ) και τα εγκαίνιά του έγιναν στις 11 Μαΐου του ίδιου χρόνου με οικογενειακό διπλό στο γήπεδό του στην οδό Πατησίων, εκεί όπου αργότερα δημιουργήθηκε το Οικονομικό Πανεπιστήμιο (πρώην ΑΣΟΕΕ).

Αμέσως, τον Σεπτέμβριο του 1908, η νέα ομάδα πήρε μέρος στο Κύπελλο Ελλάδας, που διεξήχθη στα Τρίκαλα με τη συμμετοχή του Πειραϊκού Συνδέσμου, του Εθνικού ΓΣ, του Πανελληνίου ΓΣ και του ΓΣ Βόλου, νίκησε στον τελικό την πειραϊκή ομάδα 9-0 και κατέκτησε πανηγυρικά τον πρώτο τίτλο της ιστορίας του, οκτώ μόλις μήνες μετά την ίδρυσή του, δημιουργώντας έτσι ένα παγκόσμιο ρεκόρ. Σκόρερ του τελικού ήταν ο Γ. Καλαφάτης και Ι. Σταυρόπουλος με χατ-τρικ ο καθένας και οι Ε. Γρανίτσας. Ν. Μισακιάν και Κ. Πάσχος.

Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου έγινε το τέταρτο Πρωτάθλημα Ελλάδας, στο οποίο πήραν μέρος ο δύο φορές πρωταθλητής Εθνικός ΓΣ, ο πρωταθλητής της προηγούμενης σεζόν ΣΠ Ολντ Μπόις Γουδί και ο νεοϊδρυθείς σύλλογος του Καλαφάτη, ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών.Στη διοργάνωση αυτή οι πράσινοι (δηλαδή οι μελανόλευκοι, αφού ακόμα δεν είχαν καθιερώσει την πράσινη εμφάνιση) έκαναν εξαιρετική εμφάνιση και κατέκτησαν το πρώτο τους Πρωτάθλημα Ελλάδας αφού νίκησαν 2-0 τον Εθνικό στις 23 Νοεμβρίου 1908 και αναδείχτηκαν νικητές χωρίς αγώνα επί του Ολντ Μπόις στις 30 Νοεμβρίου.

Τα δύο αυτά γεγονότα, δηλαδή η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας οκτώ μήνες μετά την ίδρυσή του και η κατάκτηση του Πρωταθλήματος Ελλάδας δύο μόλις μήνες αργότερα, αποτελούν παγκόσμιο ρεκόρ του Παναθηναϊκού. Επίσης παγκόσμιο ρεκόρ αποτελεί το πρώτο του νταμπλ, αφού καμία άλλη ομάδα στον κόσμο δεν πέτυχε κάτι τέτοιο δέκα μόλις μήνες μετά την ίδρυσή της.Φυσικά, οι δυο αυτές μεγάλες επιτυχίες πανηγυρίστηκαν δεόντως από τους φιλάθλους του ιστορικού συλλόγου και γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στην ποδοσφαιρική ιστορία όχι μόνο του Παναθηναϊκού, αλλά και ολόκληρης της χώρας.

Οι θριαμβευτές των δύο τίτλων ήταν οι εξής:Στο Κύπελλο Ελλάδας οι Δ. Δεμερτζής, Ν. Ρέππας, Α. Διοσκουρίδης, Σ. Κουτρουμπής, Ε. Γρανίτσας, Ν. Μισακιάν, Ν. Πάσχος, Δ. Δουκάκης, Γ. Καλαφάτης, Λ. Γαέτας και Ι. Σταυρόπουλος.Στο Πρωτάθλημα Ελλάδας οι Κ. Τσικλητήρας, Ν. Ρέππας, Α. Διοσκουρίδης, Σ. Κουτρουμπής, Ν. Μισακιάν, Δ. Γουλιμής, Π. Ζητώμης, Γ. Καλαφάτης, Λ. Γαέτας, Δ. Δουκάκης και Σ. Κάμπελ.

(Περισσότερες λεπτομέρειες μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο «Ένας αιώνας Παναθηναϊκός», από όπου έχει ληφθεί το παραπάνω απόσπασμα).

 

 

 

 

28-10-2016

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΙΜΗ ΠΙΕΡΡΑΚΟΥ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ

 

 

Ο Μίμης Πιερράκος, ο αξέχαστος Μπρακ, ένας από τους σημαντικότερους παίκτες του προπολεμικού Παναθηναϊκού, βρέθηκε στο αλβανικό μέτωπο μόλις κηρύχθηκε ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος το 1940. Είκοσι ημέρες αργότερα (18 Νοεμβρίου 1940) τον βρήκε ο θάνατος καθώς, αδιαφορώντας για τα ιταλικά πυρά που έπεφταν γύρω του σαν βροχή, είχε καθίσει σε ένα ανάχωμα του στρατοπέδου στη Διποταμιά της Ηπείρου για να γράψει στον επίσης πράσινο ποδοσφαιριστή αδελφό του Στέφανο τα νέα από από το μέτωπο. Το κυριότερο απόσπασμα από το τελευταίο γράμμα του έχει ως εξής:

Αγαπητέ μου αδελφέ Στέφανε,
…Σήμερα, όπως κάθε ημέρα, μας επεσκέφθησαν τα εχθρικά αεροπλάνα. Έγινε αερομαχία. Τους ρίξαμε τρία. Το ένα από αντιαεροπορικό πυροβολικό. Από το ένα αεροπλάνο γλίτωσαν τρεις με αλεξίπτωτο. Τον ένα εξ αυτών τον έπιασα εγώ. Είχε πέσει πέντε χιλιόμετρα μακριά μας. Αν έβλεπε το τρέξιμό μου ο Σίμιτσεκ θα με έβαζε στην εθνική για τα 5.000 μέτρα. Τον έφερα στον διοικητή. Έπειτα από τα σχετικά συγχαρητήρια κάθισα να σας γράψω.

Μόλις τελείωσε το γράμμα του, ένας εχθρικός όλμος τον πέτυχε στο κεφάλι και διέλυσε όλο το δεξιό μέρος του προσώπου του.
Ακολούθησε το σχετικό έγγραφο από τη μονάδα του προς το Γ΄ Σύνταγμα Βαρέως Πυροβολικού και στη συνέχεια οι επιστολές του διοικητή της μονάδας του προς τον Στέφανο Πιερράκο και τη μητέρα του άτυχου παίκτη. Η δεύτερη επιστολή έλεγε τα εξής:

ΣΤ΄ ΣΥΝΤΑΓΜΑ Β. ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟΥ
Αρ. πρωτ. 858
Προς την κυρία Πιερράκου
Αθήνας
Κυρία,
Το σύνταγμα με μεγάλην θλίψιν λαμβάνει την τιμήν να σας αναγγείλει ότι ο προσφιλής υιός σας δεν ζει πλέον.
Φονικόν βλήμα ανάνδρου εχθρού απεστέρησε την οικογένειάν του, το σύνταγμα, την πατρίδα, προσφιλούς και πολυτίμου παίκτου. Εις τας ψυχάς όλων ημών μένει αλησμόνητον το αγέρωχον παράστημα, η μεγαλειώδης ψυχραιμία και ο τίμιος ηρωισμός του εκλιπόντος υιού σας.
Ήρωες ωσάν τον Μίμην Πιερράκον δεν αποθνήσκουν, αλλά ζουν εις τας καρδίας όλων των Ελλήνων και ως λαμπρός φάρος καταυγάζουν την οδόν της δόξης και της νίκης της μεγάλης μας πατρίδος.
Ο πανάγαθος Θεός ας απαλύνει την καρδίαν δεινώς τρωθείσης μητρός, αδελφών και συγγενών και ας ελαφρύνει την γην ήτις τον εδέχθη εις μνήμην αιωνίαν.
Εν Τ.Τ. 212 τη 16 Δεκεμβρίου 1940
Ο διοικητής του συντάγματος

 

(Για πλήρεις λεπτομέρειες του ατυχούς περιστατικού, όσοι επιθυμούν μπορούν να ανατρέξουν στο βιβλίο μου «Ένας αιώνας Παναθηναϊκός).

 

 

 

 

 

15-10-2016
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ, ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΠΡΑΣΙΝΟΣ ΜΗΝΑΣ


Στη μακρά ιστορία του Παναθηναϊκού μας δεν υπάρχει ούτε μία ημέρα του χρόνου που να μη συνέβη κάποιο σημαντικό γεγονός για τον κορυφαίο ελληνικό σύλλογο. Ειδικά όμως ο Σεπτέμβριος μπορεί να χαρακτηριστεί καταπράσινος μήνας, αφού στη διάρκειά του είχαμε την ίδρυση του ΣΦΟΠ, το πρώτο πράσινο χατ-τρικ, την κατάκτηση του Σούπερ Καπ, την κατάκτηση του Διηπειρωτικού Κυπέλλου στο μπάσκετ και αρκετά άλλα γεγονότα που λάμπρυναν τις σελίδες της ιστορίας του Αυτοκράτορα του ελληνικού αθλητισμού.
Ωστόσο υπάρχει και κάτι ακόμα που κάνει τον Σεπτέμβριο να ξεχωρίζει ανάμεσα στους υπόλοιπους μήνες του χρόνου, αφού στη διάρκειά του έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους με την πράσινη φανέλα 10 τεράστιοι ποδοσφαιριστές, όλοι διεθνείς. Πρόκειται, χρονολογικά, για τους εξής:


7 Σεπτεμβρίου 1958. Εμφανίζεται ο τρομερός κανονιέρης Αντρέας Παπαεμμανουήλ εναντίον της ΑΕΚ 1-1, και πετυχαίνει μάλιστα το πράσινο γκολ.


7 Σεπτεμβρίου 1980. Ο εκπληκτικός αριστερός μπακ Νίκος Καρούλιας παίζει εναντίον του ΠΑΣ Γιάννινα, που κερδίζει απροόπτως τον Παναθηναϊκό με σκορ 2-1.


10 Σεπτεμβρίου 1961. Ο θρυλικός πολέμαρχος Αριστείδης Καμάρας φοράει για πρώτη φορά την πράσινη φανέλα στο παιχνίδι με τη Νίκη Βόλου 4-0.


14 Σεπτεμβρίου 1930. Ο φοβερός βομβαρδιστής Αντώνης Τσολίνας, που θεωρείται ότι διέθετε το ισχυρότερο σουτ όλων των εποχών μεταξύ των Ελλήνων ποδοσφαιριστών, μετέχει για πρώτη φορά στην πράσινη ενδεκάδα που κερδίζει την προηγούμενη ομάδα του, τον Εθνικό Πειραιώς, με 4 δικά του γκολ στο τελικό 6-3.


14 Σεπτεμβρίου 1963. Εμφανίζεται ο πληρέστερος σέντερ μπακ όλων των εποχών, ο "Καμπανάλ" Τάκης Παπουλίδης, στο παιχνίδι με τον Άρη, που υπέκυψε στο Τριφύλλι με σκορ 1-0.


17 Σεπτεμβρίου 1972. Ο Χουάν Ραμόν Βερόν, η θρυλική "Μπρούχα" του Τριφυλιού, παίζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα με την πράσινη φανέλα εναντίον του Ολυμπιακού Βόλου και συμβάλλει στη νίκη του Πράσινου Αυτοκράτορα με 6-3 πετυχαίνοντας ένα γκολ.


19 Σεπτεμβρίου 1982. Ταυτόχρονη πρώτη εμφάνιση δύο τεράστιων πράσινων επιθετικών, του Θανάση Δημόπουλου και του Κώστα Μαυρίδη (που σύντομα γύρισε στην άμυνα και διέπρεψε σαν σέντερ μπακ) στον ισόπαλο αγώνα 0-0 του Παναθηναϊκού με τον Άρη.


25 Σεπτεμβρίου 1988. Ο Νίκος Κουρμπανάς, ο ασυναγώνιστος "Κουρμπανάουερ" των πράσινων φιλάθλων παίζει για πρώτη φορά με το Τριφύλλι στο στήθος στην ήττα του ιστορικού αθηναϊκού συλλόγου με 1-0.


28 Σεπτεμβρίου 1947. Ένας κανονιέρης των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων, ο Μπάμπης Φυλακτός, εντυπωσιάζει τους φιλάθλους με την πρώτη εμφάνισή του στον αγώνα του Παναθηναϊκού με τη Δάφνη 3-2 για το Πρωτάθλημα Αθήνας.

 

 

 

 

09-09-2016


ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΡΕΚΟΡ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Πριν από 108 χρόνια ακριβώς, στις 9 Σεπτεμβρίου 1908, ο νεαρός σύλλογος του Γιώργου Καλαφάτη (που είχε ιδρυθεί στις 3 Φεβρουαρίου 1908 με την ονομασία Ποδοσφαιρικός Όμιλος) κέρδισε τον πρώτο τίτλο της ιστορίας του.
Ήταν το Κύπελλο Ελλάδας, που διεξήχθη στα Τρίκαλα, στα πλαίσια του πανελλήνιου πρωταθλήματος των αγώνων στίβου, οι οποίοι έγιναν σε αυτή τη θεσσαλική πόλη. Παίζοντας στον τελικό με τον Πειραϊκό Σύνδεσμο, μια ομάδα που ενσάρκωνε τα -απραγματοποίητα- όνειρα των Πειραιωτών να κυριαρχήσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο, οι παίκτες του Παναθηναϊκού έκαναν εξαιρετική εμφάνιση και συνέτριψαν τους αντιπάλους τους με το εκπληκτικό σκορ 9-0, κατακτώντας έτσι τον πρώτο τίτλο τους μέσα στους πανηγυρισμούς των φιλάθλων που είχαν ήδη αρχίσει να τους στηρίζουν με τις ζωηρές εκδηλώσεις τους.
Σκόρερ των τροπαιούχων ήταν ο Καλαφάτης και ο Σταυρόπουλος με 3 γκολ ο καθένας (τα πρώτα χατ-τρικ στην ιστορία του Πράσινου Αυτοκράτορα) και οι Γρανίτσας, Μισακιάν και Πάσχος, που πέτυχαν από ένα τέρμα έκαστος.
Η σύνθεση των θριαμβευτών ήταν: Δ. Δεμερτζής, Γ. Διοσκουρίδης, Στ. Κουτρουμπής, Ν. Ρέππας, Ν. Μισακιάν, Λ. Γαέτας, Κ. Πάσχος, Δ. Δουκάκης, Γ. Καλαφάτης, Ευ. Γρανίτσας και Ι. Σταυρόπουλος.
Σημειώνουμε ότι αυτή η επιτυχία του Παναθηναϊκού αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ, αφού πραγματοποιήθηκε μόλις επτά μήνες μετά την ίδρυσή του, κάτι που δεν έχει πετύχει κανένας άλλος σύλλογος στον κόσμο.
Αλλά το πράγμα είχε και συνέχεια. Τρεις μήνες αργότερα ο τρισένδοξος Παναθηναϊκός κέρδισε επίσης και το Πρωτάθλημα Ελλάδας κάνοντας το πρώτο νταμπλ στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, που αποτελεί επίσης παγκόσμιο ρεκόρ, αφού σημειώθηκε μόλις 10 μήνες μετά την ίδρυση του μεγαλύτερου και ιστορικότερου συλλόγου της χώρας μας.

 

 

 

19-07-2016

ΑΠΟ ΚΑΛΑΘΙ ΣΕ ΚΑΛΑΘΙ


Σεζόν 1976-77. Ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό στον Τάφο του Ινδού για το Πρωτάθλημα Ελλάδας. Οι ερυθρόλευκοι προηγούνται με έναν πόντο διαφορά και έχουν την μπάλα στην κατοχή τους. Στην επίθεση που πραγματοποιούν κερδίζουν φάουλ ένα μόλις δευτερόλεπτο πριν από τη λήξη και ο αγώνας φαίνεται ότι έχει κριθεί. Ο Γιατζόγλου εκτελεί βολές, ευστοχεί στην πρώτη και αποτυγχάνει στη δεύτερη. Η διαφορά τώρα είναι δύο πόντοι.
Και τότε συμβαίνει το απίστευτο. Ο Απόστολος Κόντος, ένας από τους κορυφαίους σκόρερ του ελληνικού μπάσκετ, κερδίζει το ριμπάουντ κάτω από το πράσινο καλάθι και, μη έχοντας χρόνο για επίθεση, πιάνει ένα εκπληκτικό σουτ. Η μπάλα διαγράφει μια μεγαλοπρεπή τροχιά και καταλήγει στο καλάθι του Ολυμπιακού αφήνοντας εμβρόντητους φίλους και αντιπάλους. Δυστυχώς όμως εκείνη την εποχή δεν ίσχυε ο κανόνας του τρίποντου και έτσι το σκορ απλώς ισοφαρίζεται και το ματς πηγαίνει στην παράταση.
Το πράγμα όμως είχε και συνέχεια. Την άλλη ημέρα, στην προπόνηση των παικτών, ο Κόντος βρίσκεται κάτω από το ίδιο καλάθι με την μπάλα στα χέρια και συζητάει με τον Κορωναίο. «Καλά ρε Τολάρα», λέει ο δεύτερος μην μπορώντας ακόμα να πιστέψει αυτό που είχε δει την προηγούμενη ημέρα, «πώς το πέτυχες εκείνο το καλάθι;» Και ο Κόντος, με τερατώδη απάθεια: «Να, έτσι». Ταυτοχρόνως πιάνει ένα σουτ, η μπάλα διαγράφει την ίδια απίστευτη τροχιά και καταλήγει στο απέναντι καλάθι.
Δεν ξέρουμε αν έχει σημειωθεί κάτι παρόμοιο σε όλα τα πρωταθλήματα του κόσμου. Ίσως ναι, ίσως όχι. Πάντως αποκλείεται να συνέβη δύο αλλεπάλληλες φορές από τον ίδιο παίκτη. Δεν ξέρουμε επίσης αν ο Κορωναίος έπεσε ξερός!

 

 

 

01-06-2016

ΤΟ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟ ΑΗΤΤΗΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΤΟΥ 1964

(Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι)



Πριν από 52 χρόνια, τον Μάιο του 1964 ο Παναθηναϊκός έγραψε άλλη μια σημαντική σελίδα στην ένδοξη ιστορία του πετυχαίνοντας κάτι που οι άλλοι προσπαθούν να επαναλάβουν με "ανορθόδοξες" μεθόδους (προσέξτε: να επαναλάβουν και όχι να πετύχουν κάτι καινούργιο). Πρόκειται για το εκπληκτικό αήττητο πρωτάθλημα που πέτυχε ο μεγαλύτερος ελληνικός σύλλογος, το τρισένδοξο Τριφύλλι. Εκείνη τη σεζόν ο Παναθηναϊκός έδωσε 30 αγώνες, πετυχαίνοντας 24 νίκες και παραχωρώντας μόλις 6 ισοπαλίες. 
Το περίεργο είναι ότι όλες οι ισοπαλίες του έγιναν με αντιπάλους μικρότερου βεληνεκούς (Ηρακλής, Ολυμπιακός Χαλκίδας, Δόξα Δράμας, Παναιγιάλειος, Νίκη Βόλου και Ολυμπιακός Πειραιά), ενώ απέναντι στους "μεγάλους" εκείνης της εποχής (Άρης, Εθνικός, ΑΕΚ, Απόλλων, Πανιώνιος, Ηρακλής, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός) πέτυχε 15 νίκες και παραχώρησε μόλις μία ισοπαλία. 
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι μόνο σε δύο ματς δέχτηκε πάνω από δύο γκολ: Με τον Απόλλωνα Θεσσαλονίκης (4-2) και με την ΑΕΚ στο συναρπαστικό 5-4 της 3ης αγωνιστικής, όπου οι Ενωσίτες προηγήθηκαν 3-1 στο 37΄, αλλά έφυγαν τελικά με σκυμμένο κεφάλι. Τα μεγαλύτερα σκορ των αήττητων πρωταθλητών ήταν 5-0 με τον Πιερικό, 5-1 με το Αιγάλεω και 4-0 με τον ΠΑΟΚ. Συνολικά πέτυχαν 67 γκολ και δέχτηκαν μόλις 19, ενώ σε 15 παιχνίδια (ακριβώς τα μισά της διοργάνωσης) κράτησαν την εστία τους απαραβίαστη.


Οι αθάνατοι παίκτες που πέτυχαν αυτό τον ανεπανάληπτο άθλο ήταν οι εξής (δίπλα στο όνομά τους αναφέρονται οι συμμετοχές και τα γκολ καθενός):
Αγγελόπουλος Σωτήριος 1
Ανδρέου Γεώργιος 27 3
Βόμβας Ηρακλής 5
Βουτσαράς Μιχαήλ 8
Γιαννακόπουλος Γεώργιος 7 3
Δομάζος Δημήτριος 27 6
Θεοφάνης Δημήτριος 1 3
Καμάρας Αριστείδης 30
Κομιανίδης Ιωάννης 11 6
Λουκανίδης Νεοτάκης 30 8
Οικονομόπουλος Παναγιώτης 17
Παναγιωτίδης Στυλιανός 13 6
Πανάκης Ευάγγελος 23 6
Παπαεμμανουήλ Ανδρέας 21 3
Παπουλίδης Παναγιώτης 30
Παποτσάκης Κωνσταντίνος 21 11
Πιτυχούτης Ζαχαρίας 15 1
Σούρπης Φραγκίσκος 29
Τζουνάκος Νικόλαος 1
Τουμπέλης Κωνσταντίνος 5 1
Χολέβας Ιωάννης 8

Σημειώνουμε επίσης ότι εκείνη τη σεζόν ο Δ. Θεοφάνης έπαιξε το τελευταίο (και μοναδικό) παιχνίδι της καριέρας του πετυχαίνοντας χατ-τρικ, ενώ έκανε την πρώτη εμφάνισή του ο μεγαλύτερος Έλληνας τερματοφύλακας όλων τω ν εποχών, ο Τάκης Οικονομόπουλος, στο ματς με τον Πιερικό 2-1.


Παραθέτουμε, τέλος, και όλους τους αγώνες του Τριφυλλιού:
Άρης 1-0 1-0
Εθνικός 2-0 1-0
ΑΕΚ 5-4 1-0
Απόλλων 3-1 2-1
Πανιώνιος 3-0 2-1
Ολυμπιακός Χαλκίδας 1-1 2-1
Παναιγιάλειος 1-1 3-1
Απόλλων Θεσσ. 4-2 3-0
Ηρακλής 1-1 3-0
Πιερικός 2-1 5-0
Αιγάλεω 3-0 5-1
Δόξα Δράμας 1-1 2-0
ΠΑΟΚ 1-0 4-0
Νίκη Βόλου 2-0 1-1
Ολυμπιακός Πειραιά 1-1 1-0


 

 

 

21-04-2016

ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝΕ ΠΕΤΥΧΕΙ 5 ΓΚΟΛ ΣΕ ΕΝΑ ΜΑΤΣ

 

Φίλοι Παναθηναϊκοί,
Άργησα να γράψω κάτι για την ομάδα της καρδιάς μας, αλλά ήμουν τρομερά απασχολημένος με την ιστορία του μπάσκετ (αντρικού και γυναικείου), η οποία θα κυκλοφορήσει τελικά λίγο μετά το Πάσχα.
Το θέμα μας είναι οι παίκτες που έχουν πετύχει 5 γκολ σε ένα ματς. Όπως διαβάσαμε και ακούσαμε, κανένας δεν ξέρει τι ακριβώς συμβαίνει. Όλοι μιλούν για τρεις παίκτες μας (Βαζέχα, Βλάοβιτς και Μπεργκ), αγνοούν όμως έναν ακόμα. Πρόκειται για τον Μίμη Σοφιανόπουλο, που πέτυχε πρώτος 5 γκολ στον αγώνα Παναθηναϊκού-Γουδί 10-1 το 1935 για το Πρωτάθλημα Ελλάδας. Βέβαια, όλοι αυτοί που θέλουν να λέγονται δημοσιογράφοι μιλούν μόνο για την Εθνική Κατηγορία, λες και δεν υπήρχε ποδόσφαιρο πριν από το 1960. Πιθανότατα δεν διαθέτουν αρχείο και ο ένας αντιγράφει τον άλλο.
Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι υπάρχει ένας πράσινος παίκτης που έχει πετύχει ένα τρομερό ρεκόρ. Είναι ο Μίμης Πιερράκος, ο ήρωας του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, που σημείωσε 8 ολόκληρα τέρματα στο παιχνίδι Παναθηναϊκού-Αθηναϊκού 13-0 το 1938 για το Πρωτάθλημα Αθήνας. Επίσης, από 5 γκολ έχουν πετύχει άλλοι έξι παίκτες μας τόσο στο Πρωτάθλημα Αθήνας όσο και στο Κύπελλο Ελλάδας.
Παραθέτω λοιπόν τους σχετικούς πίνακες, που περιλαμβάνονται στο βιβλίο μου "Ένας Αιώνας Παναθηναϊκός".


ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΑΘΗΝΑΣ
Τζιραλίδης Αντ. 5 γκολ Παναθηναϊκός-Αθηναϊκός 11-0 13.10.1929
Μπαλτάσης Δημ. 5 γκολ Παναθηναϊκός-Δάφνη 9-1 17.10.1937
Πιερράκος Δημ. 8 γκολ Παναθηναϊκός-Αθηναϊκός 13-0 13.2.1938
Πετσανάς Ιω. 5 γκολ Παναθηναϊκός-Αρίων 8-0 10.2.1946

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Σοφιανόπουλος Δ. 5 γκολ Παναθηναϊκός-Γουδή 10-1 31.3.1935
Βαζέχα Κρ. 5 γκολ Παναθηναϊκός-Πανιώνιος 5-3 24.9.1995
Βλάοβιτς Γκ. 5 γκολ Παναθηναϊκός-Παναχαϊκή 8-0 20.10.2001
Μπεργκ Μαρκ. 5 γκολ Παναθηναϊκός-Πανθρακικός 6-1 17.4.2016

ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΛΛΑΔΑΣ
Σοφιανός Μιχ. 5 γκολ Παναθηναϊκός-Θύελλα Πατρ. 8-0 15.4.1956
Αντωνιάδης Αντ. 5 γκολ Παναθηναϊκός-Καλαμάτα 6-0 28.2.1971
Δημόπουλος Αθ. 5 γκολ Παναθηναϊκός-Εργοτέλης 7-1 9.4.1986

Δυστυχώς αγνοούμε τους σκόρερ του αγώνα Παναθηναϊκού-Πειραϊκού Συνδέσμου 10-2 (4.12.1911) για το Πρωτάθλημα Ελλάδας, οπότε είναι πιθανόν κάποιος να πέτυχε επίσης 5 (ή και περισσότερα) τέρματα. Ωστόσο, το απόλυτο ελληνικό ρεκόρ κατέχει ο Παναγής Βρυώνης της θρυλικής ομάδας ΣΠ Ολντ Μπόις Γουδή, ο οποίος στον αγώνα της ομάδας του με τον Πανελλήνιο ΓΣ 21-0 για το Πρωτάθλημα Ελλάδας (25.11.1907) πέτυχε 11(!) τέρματα, ένα ρεκόρ που σίγουρα θα μείνει ακατάρριπτο για πάντα. Αυτή η τρομακτική ήττα του ΠΓΣ, στον οποίο αγωνιζόταν ο Γ. Καλαφάτης, ίσως να ώθησε τον τελευταίο να δημιουργήσει μια αμιγώς ποδοσφαιρική ομάδα, τον τεράστιο Παναθηναϊκό μας.
Βεβαίως, θα βρεθούν μερικοί αμφισβητίες των πάντων (που μάλλον είναι ανιστόρητοι) και θα υποστηρίξουν ότι εκείνα τα πρωταθλήματα είναι ανεπίσημα επειδή δεν υπήρχε η ΕΠΟ. Υπήρχε όμως ο ΣΕΓΑΣ, ο οποίος διοργάνωνε τα πρωταθλήματα ΟΛΩΝ των αθλημάτων υπό την εποπτεία της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (ΕΟΑ) και είναι, φυσικά, απολύτως επίσημα. Έτσι, στο διάστημα 1906-1924 έγιναν πολλές διοργανώσεις Πρωταθλήματος Ελλάδας με πολυνίκη τον Παναθηναϊκό (6 τίτλοι), γεγονός που έχει αναγνωριστεί από τη FIFA, αλλά το αγνοούν οι ελληνικές αρχές, ακόμα και ο ίδιος ο Παναθηναϊκός!

 

 

 

 

07-02-2016

Η ΙΔΡΥΣΗ, ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Στις αρχές του 20ού αιώνα ένας νεαρός Αθηναίος, ο Γιώργος Καλαφάτης, αθλητής (και πρωταθλητής) στίβου του Εθνικού ΓΣ αρχικά και στη συνέχεια του Πανελληνίου ΓΣ, είχε γοητευθεί από ένα νέο άθλημα που είχε εμφανιστεί πριν από μερικά χρόνια στη χώρα μας, το ποδόσφαιρο. Όταν άρχισε επισήμως το Πρωτάθλημα Ελλάδας το 1906 υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ, ο Καλαφάτης δημιούργησε μια ποδοσφαιρική ομάδα με τους συναθλητές του στο ιστορικό σωματείο της Κυψέλης και πήρε μέρος στη διοργάνωση, όπου πρωταθλητής αναδείχτηκε επί δύο συνεχή χρόνια (1906 και 1907) ο προηγούμενος σύλλογός του, ο Εθνικός ΓΣ. Η ομάδα του Πανελληνίου δεν κατάφερε να κάνει καλές εμφανίσεις και μάλιστα το 1908 υπέστη μια συντριπτική ήττα από τον ΣΠ Ολντ Μπόις (που έδρευε στη συνοικία Γουδή) με σκορ 21-0!
Η πανωλεθρία αυτή έφερε τον Καλαφάτη σε αντιπαράθεση με τον γυμναστή του Πανελληνίου, στον οποίο είχε προτείνει να χρησιμοποιήσει μερικούς άλλους, καλύτερους παίκτες στον αγώνα αυτό. Εκείνος όχι μόνο δεν τον άκουσε, αλλά ήρθε σε διένεξη με τον νεαρό αθλητή, ο οποίος τιμωρήθηκε με απαγόρευση εισόδου στο γυμναστήριο του Πανελληνίου επί 15 ημέρες. Τα δυο αυτά γεγονότα, η τιμωρία του και η τρομακτική ήττα (που σημειωτέον αποτελεί το ευρύτερο σκορ από καταβολής του ελληνικού πρωταθλήματος), ώθησαν τον Καλαφάτη στην απόφαση να φτιάξει μια αμιγή ποδοσφαιρική ομάδα. Μάζεψε λοιπόν μερικούς συναθλητές του στο Πεδίον του Άρεως και τους εξήγησε τι σκεφτόταν να κάνει. Εκείνοι τον άκουσαν με ενθουσιασμό και δέχτηκαν την ιδέα του με χειροκροτήματα.


Η ακριβής ημερομηνία της ίδρυσης του Πράσινου Αυτοκράτορα παρέμενε μυστήριο μέχρι το 2007. Άλλοι υποστήριζαν ότι αυτό συνέβη το καλοκαίρι του 1908, άλλοι μιλούσαν για τον Μάιο ή τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και άλλοι πίστευαν ότι το γεγονός είχε ταφεί στη λήθη του χρόνου.
Ίσως τα πράγματα να έμεναν για πάντα έτσι, αν δεν μεσολαβούσε ένα τυχαίο γεγονός. Ψάχνοντας, για άλλους λόγους, στα αρχεία παλαιών εφημερίδων, πέσα­με εντελώς τυχαία επάνω σε μια μικρή ειδησούλα από την «κοσμική στήλη» της εφημερίδας Πατρίς, στις 8 Φεβρουαρίου 1911. Εκεί διαβάσαμε έκπληκτοι την παρακάτω φράση: Προχθές (δηλαδή στις 6 Φεβρουαρίου) ο Π.Ο.Α. πα­ρέθεσε γεύμα στο Τουρίστ Οτέλ µε την ευκαιρία της συμπληρώσεως τριών ετών από της ιδρύσεώς του, εορτά­ζοντας ταυτοχρόνως την κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλήματος ποδοσφαιρίσεως.
Αυτό το γεγονός μας παρακίνησε να συνεχίσουμε την έρευνα. Αρχικά επιβεβαιώσαμε την είδηση που είχε δημοσιεύσει η Πατρίςβρίσκοντας παρόμοια ρεπορτάζ στις εφημερίδες Εμπρός και Σκριπ. Δεν ήταν όμως αρκετό. Ίσως η 6η Φεβρουαρίου να μην ήταν απολύτως ακριβής. Και τελικά, με τη βοήθεια μερικών φίλων, που είναι συλλέκτες αθλητικού υλικού, ανακαλύψαμε το Ημερολόγιοτου 1911, το οποίο είχε εκδώσει ο ΣΕΓΑΣ, όπου διαβάσαμε -με μεγάλη μας χαρά- την πραγματική ημερομηνία ίδρυσης του Αυτοκράτορα του ελληνικού αθλητισμού: 3 Φεβρουαρίου 1908, ημέρα Δευτέρα.


Ο Καλαφάτης έδωσε στον σύλλογό του την ονομασία Ποδοσφαιρικός Όμιλος, που έγινε αμέσως γνωστός σαν Π.Ο. Αθηνών.
Τα εγκαίνια του Π.Ο.Αθηνών έγιναν στις 11 Μαΐου 1908 με οικογενειακό διπλό, όπου η πρώτη ομάδα φόρεσε λευκή φανέλα, μαύρο παντελονάκι και μαύρες κάλτσες, ενώ η δεύτερη (η αναπληρωματική) κόκκινο πουκάμισο και λευκό παντελονάκι. Τελικό αποτέλεσμα: η πρώτη ομάδα νίκησε 7-0. Την επόμενη ημέρα η εφημερίδα  Ακρόπολις έγραψε: «Χθες περί ώραν 5:30 εγένοντο τα εγκαίνια του αρτισυστάτου ποδοσφαιρικού συλλόγου εις το παρά την οδόν Πατησίων ασκητήριόν του. Τα εγκαίνια εγένοντο με ένα παιχνίδι ποδοσφαιρίσεως, εις το οποίον το πρώτον κτύπημα της σφαίρας έδωκεν ο γραμματεύς της Ολυμπιακής Επιτροπής κ. Λάμπρος. Οι παίκται, οι οποίοι ήσαν εκ των μελών του αρτισυστάτου συλλόγου, εφόρουν οι μεν της μιας ομάδος λευκά, οι δε της άλλης κόκκινα. Η ομάς των λευκών αποτελείτο από τους Κ. Τσικλητήραν, Δ. Παππάν, Σ. Χατζηζαφειρίου, Κ. Γουλιμήν, Δ. Βλαχόπουλον, Σ. Κάμπελ, Σ. Ρολάνδον, Γ. Καλαφάτην, Μαυριδόπουλον και Καϊνάρον».
Συνεπώς γίνεται σαφές ότι τα χρώματα της πρώτης ομάδας ήταν άσπρο και μαύρο, τα οποία όμως εγκαταλείφθηκαν πολύ σύντομα και επικράτησε η ερυθρόλευκη στολή μέχρι περίπου το 1910. Σημειώνουμε ότι, σύμφωνα με τον Μιχάλη Δασκαλάκη (μέλος της επιτροπής εκδόσεως της προπολεμικής μηνιαίας εφημερίδας Παναθηναϊκός), τα πρώτα χρώματα του συλλόγου ήταν βαθύ κόκκινο και άσπρο. (Αυτό πιστοποιείται από το χρώμα της μετέπειτα σφραγίδας του Ομίλου). Ωστόσο, τα πρώτα χρώματα του Αυτοκράτορα του ελληνικού αθλητισμού ήταν το μαύρο και το άσπρο, όπως αποδεικνύεται τόσο από την περιγραφή του αγώνα που αναφέραμε παραπάνω όσο και από τις παλαιότερες φωτογραφίες του ομίλου. Φαίνεται λοιπόν ότι ο Δασκαλάκης είτε δεν το γνώριζε είτε το είχε ξεχάσει.
Ευτυχώς, το 1910, μετά από απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως, καθιε­ρώθηκε το πράσινο και το ­άσπρο, ενώ το Τριφύλλι στο μέρος της καρδιάς αποτέλεσε έμβλημα του συλλόγου μετά από εισήγηση του Μιχάλη Παπάζογλου.
Πολύ σύντομα, όμως, η νέα ομάδα αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα. Συγκεκριμένα, προτού καν περάσει χρόνος επήλθε ρήξη μεταξύ των µελών του µε αποτέλεσμα η παρέα του Καλαφάτη να απομακρύνει τον πρόεδρο Μαρίνο Μαρινάκη και τους παίκτες που είχε φέρει εκείνος από τον Εθνικό Γ.Σ. και να δώσει στην ομάδα του την ονομασία Πα­νελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος (Π.Π.Ο.), που αναγνωρί­στηκε επισήμως από τον ΣΕΓΑΣ. Οι υπόλοιποι παίκτες δήλωσαν πίστη στον πρόεδρο Μαρινάκη και στον Π.Ο.Α., που παρέμεινε στη ζωή μέχρι τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο, χωρίς όμως να έχει αγωνιστικές δραστηριότητες, οπότε διαλύθηκε (1912). Με τη λήξη του Α' Παγκόσμιου Πολέμου (1918) ο Π.Π.Ο., ή η «ομάδα του Καλαφά­τη» όπως την ονόμαζαν οι φίλαθλοι, έμεινε με πολύ λίγα στελέχη. Τότε λοιπόν, ο αξέχαστος εκείνος σκαπανέας της ποδοσφαιρικής ιδέας, ο Γιώργος Καλαφάτης, έφερε νέο αίμα στον σύλλογό του και τον βάφτισε Πανελλήνιο Ποδοσφαι­ρικό και Αγωνιστικό Όμιλο (Π.Π.Α.Ο.). Τελικά στις 31 Ιουλίου 1922 ο Καλαφάτης μετονόμασε τον Π.Π.Α.Ο., µε επίσημη ανακοίνωση στον Τύ­πο, σε Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο (Π.Α.Ο.), έναν τίτλο τον οποίο η Πολιτεία (το Πρωτοδι­κείο της Αθήνας) αναγνώρισε στις 15 Μαΐου 1924.

 

 

12-01-2016

ΟΙ ΑΠΙΘΑΝΕΣ ΚΟΠΕΛΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΕΪ


Ένα από τα σημαντικότερα τμήματα του Πράσινου Αυτοκράτορα είναι το γυναικείο βόλεϊ. Οι κοπέλες του Τριφυλλιού, εκτός από τους 38 συνολικά τίτλους στο ενεργητικό τους και τις μεγάλες αθλήτριες που έχουν αναδείξει, έχουν δημιουργήσει και μερικά σπουδαία ρεκόρ, δύο από τα οποία αναφέρουμε παρακάτω.
Το πρώτο είναι εννέα σετ όπου δεν δέχτηκαν ούτε έναν πόντο στο πρωτάθλημα από τις αντίπαλες ομάδες! Χρονολογικά είναι τα εξής:.
1972 Άρης 15-0 πρώτο σετ
1972 Εθνικός Αλεξανδρούπολης 15-0 πρώτο σετ
1975 Ιωνικός ΝΦ 15-0 δεύτερο σετ
1976 Σπόρτιγκ 15-0 τρίτο σετ
1976 Ιωνικός ΝΦ 15-0 τρίτο σετ
1979 Αρχέλαος 15-0 πρώτο σετ
1985 Μεσσηνιακός 15-0 πρώτο και τρίτο σετ
1986 Πανελλήνιος 15-0 δεύτερο σετ
Όπως βλέπουμε, στον αγώνα με τον Μεσσηνιακό του 1985 κατέρριψαν κάθε προηγούμενη επίδοση, αφού πήραν δύο σετ χωρίς να δεχτούν ούτε έναν πόντο.
Το δεύτερο, ίσως ακόμα σημαντικότερο ρεκόρ, είναι οι επιτυχίες τους να τελειώνουν αγώνες στους οποίους οι αντίπαλες ομάδες πετυχαίνουν συνολικά στα τρία σετ λιγότερους πόντους από 15, όσους δηλαδή απαιτούνται για να πάρει κάποιος μια νίκη. Αυτό έχει συμβεί τουλάχιστον 34 φορές, όπως δείχνει ο σχετικός πίνακας. Οι τρεις αριθμοί που φαίνονται δίπλα στο όνομα κάθε αντιπάλου των πράσινων κορίτσαρων είναι οι πόντοι που πέτυχαν σε κάθε ένα από τα τρία σετ του παιχνιδιού.
1971 Τυφών 5-3-2 (σύνολο 10)
1972 Άρης 0-6-1 (σύνολο 7)
1972 Εθνικός Αλεξανδρούπολης 0-2-4 (σύνολο 6)
1972 Καβάλα 5-6-3 (σύνολο 14)
1972 Σπόρτιγκ 4-3-0 (σύνολο 7)
1973 Ιωνικός 1-3-5 (σύνολο 9)
1975 Ιωνικός 2-0-6 (σύνολο 8)
1976 Σπόρτιγκ 3-6-0 (σύνολο 9)
1976 Ιωνικός 2-0-6 (σύνολο 8)
1976 Ιωνικός 2-3-7 (σύνολο 12)
1977 Αναγέννηση Άρτας 2-2-6 (σύνολο 10)
1979 Αρχέλαος 0-3-3 (σύνολο 6)
1979 Φιλαθλητικός 5-3-4 (σύνολο 12)
1980 Αναγέννηση Άρτας 1-5-2 (σύνολο 8)
1985 Άρης 2-1-9 (σύνολο 12)
1985 ΖΑΟΝ 5-2-3 (σύνολο 10)
1985 Μεσσηνιακός 0-5-0 (σύνολο 5)
1985 Σταυρούπολη 4-4-6 (σύνολο 14)
1985 ΖΑΟΝ 1-6-7 (σύνολο 14)
1985 Μεσσηνιακός 3-5-5 (σύνολο 13)
1986 Άρτεμις 4-6-3 (σύνολο 13)
1986 Πανελλήνιος 4-0-3 (σύνολο 7)
1987 Άρτεμις 3-4-4 (σύνολο 11)
1988 Σίρις 6-2-6 (σύνολο 14)
1988 Αθήνα 6-1-5 (σύνολο 12)
1996 Ολυμπιακός 1-4-6 (σύνολο 11)
1996 Σίρις 2-1-2 (σύνολο 5)
1996 Ηλυσιακός 5-6-3 (σύνολο 14)
1996 Μαμέρ Λουξεμβούργου 8-3-1 (σύνολο 12)
1997 ΒΑΟ 2-4-5 (σύνολο 11)
1997 Κοζάνη 4-5-4 (σύνολο 13)
1997 Άρης 5-1-2 (σύνολο 8)
1998 Παπάγου 3-4-5 (σύνολο 12)
1998 Κοζάνη 4-2-3 (σύνολο 9)
Βλέπουμε λοιπόν ότι τους λιγότερους πόντους εις βάρος του Παναθηναϊκού (μόλις πέντε συνολικά στα τρία σετ) πέτυχαν ο Μεσσηνιακός το 1985 και η Σίρις το 1996, ενώ καλύτερη χρονιά για το Τριφύλλι ήταν το 1985, οπότε οι πράσινες αμαζόνες διέλυσαν έξι φορές τις αντίπαλες ομάδες.
(Σημειώνουμε ότι πιθανόν να υπάρχουν και άλλα τέτοια επιτεύγματα τα οποία αγνοούνται, δεδομένου ότι τα αρχεία των εφημερίδων δεν είναι πλήρως ενημερωμένα, ιδίως για τα παλιότερα χρόνια).

 

 

 

02-12-2015

ΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΤΙΤΛΟΙ

 

Πολλοί φίλοι μου ζητούν να δημοσιοποιήσω τους τίτλους που έχει ο Παναθηναϊκός μας σε όλα τα αθλήματα (ο Κίμων μάλιστα δεν κρατιέται!) Δυστυχώς, παρά τις πολυετείς προσπάθειές μου,δεν έχω καταφέρει να φτάσω σε οριστικά στοιχεία επειδή η έρευνα στο παρελθόν είναι τρομερά δυσχερής, δεδομένου ότι τα ελάχιστα έντυπα που ασχολούνταν με τον αθλητισμό, τόσο προπολεμικά όσο και κατά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, έχουν σημαντικότατες ελλείψεις. Αρκεί να αναφέρω ότι πολλές φορές ανακοίνωναν ότι, π.χ., αύριο θα γίνουν αγώνες για το πρωτάθλημα της οπλομαχίας, των καταδύσεων, κ.λπ., αλλά τις επόμενες ημέρες δεν δημοσίευαν το παραμικρό. Επίσης, υπάρχουν ομοσπονδίες και σύλλογοι που δεν διαθέτουν ή αγνοούν πολλά στοιχεία. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι ακόμα και η ίδια η ΠΑΕ Παναθηναϊκός εξακολουθεί να αναφέρειότι έχει 20 πρωταθλήματα και 18 κύπελλα στο ποδόσφαιρο!

Συνεπώς, ο πίνακας που υπάρχει παρακάτω δημοσιεύεται με την επιφύλαξη ότι πιθανότατα υπάρχουν και άλλοι τίτλοι που δεν έχουν εντοπιστεί ακόμα σε αρκετά τμήματα των πράσινων δραστηριοτήτων. Ωστόσο πρέπει να τονιστούν οι τίτλοι που έχει κερδίσει η ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα του Τριφυλλιού, κάτι που παραβλέπουν όλοι μέχρι σήμερα. Η ομάδα αυτή αποτελείται από νέους άνω των 21 ετών (δεν είναι δηλαδή έφηβοι, παίδες ή νέοι), αλλά παίκτες πουορισμένοι προωθήθηκαν στην πρώτη ομάδα, όπως ο Κυργιάκος, ο Αλεξόπουλος, ο Μπασινάς, ο Καραγκούνης, κ.α.) και έκαναν μεγάλη καριέρα τόσο στον Παναθηναϊκό όσο και σε άλλους συλλόγους.

Τονίζω ότι οι τίτλοι που αναφέρονται είναι μόνο επίσημοι, ομαδικοί, ανδρών και γυναικών. Δεν περιλαμβάνονται δηλαδή ανεπίσημες διοργανώσεις (φιλικά τουρνουά και συναντήσεις οιουδήποτε είδους) και, πολύ περισσότερο, ατομικές διακρίσεις (πρώτη θέση σε επίσημους και ανεπίσημους αγώνες). Αυτά πιθανότατα ξεπερνούν τους 2.000 τίτλους! Προσέξτε μάλιστα και κάτι απίστευτο. Ο Παναθηναϊκός έχει κερδίσει το πρωτάθλημα στίβου ανδρών της Κύπρου και το παγκόσμιο πρωτάθλημα ερασιτεχνών στην ποδηλασία!

Μια ακόμα αφορμή για να ασχοληθώ και πάλι με αυτό το τεράστιο επίτευγμα του Παναθηναϊκού μας ήταν αφ’ ενός μεν ένας πίνακας που δημοσίευσε το 2006 στο διαδίκτυο ο επίσημος οσφπ και αφ’ ετέρου η ανάρτηση ενός νέου πίνακα το 2012 από κάποιους ανιστόρητους, με διαφορές μεταξύ τους που μόνο το γέλιο μπορούν να προκαλέσουν. Ο πρώτος πίνακας αναφέρει ότι οι ερυθρόλευκοι είχαν κερδίσει 223 τίτλους σε όλα τα αθλήματα, ενώ ο δεύτερος ανεβάζει τον αριθμό αυτό στους… 570! Με άλλα λόγια, μέσα σε έξι χρόνια οι Πειραιώτες κέρδισαν περίπου 350 τίτλους!!! Ανοησία, κουτοπονηριά ή τίποτα άλλο; Ας δώσουν την απάντηση μόνοι τους.

Και κάτι ακόμα, σαν χαριστική βολή για τους υπερφίαλους ερυθρόλευκους: τους περισσότερους τίτλους μετά τον Παναθηναϊκό έχει συγκεντρώσει ο Πανελλήνιος. Οι Πειραιώτες βρίσκονται τρίτοι και μουσκίδι στον ιδρώτα!Συνολικά ο Παναθηναϊκός έχει, μέχρι το 2015, 676 τίτλους σε ΕΠΙΣΗΜΑ ΟΜΑΔΙΚΑ αθλήματα ΑΝΔΡΩΝ και ΓΥΝΑΙΚΩΝ. Ο Πανελλήνιος που ακολουθεί δεύτερος έχει περί τους 440 τίτλους και ο οσφπ (τρίτος και καταϊδρωμένος) ασ’ τα… να πάνε! Έχει δεν έχει καμιά 350ριά.

Πρόκειται για ένα απίστευτο πράσινο ρεκόρ, κάτι που (χωρίς να γινόμαστε απόλυτοι) δεν μπορεί να έχει πετύχει κανένας άλλος σύλλογος στον κόσμο, αφού τα 22 πράσινα τμήματα αποτελούν επίσης παγκόσμιο ρεκόρ.

Φυσικά η έρευνα συνεχίζεται σε αρχεία φίλων και συνεργατών, που είναι καταχωνιασμένα σεντουλάπια και πατάρια, με την ελπίδα ότι θα εντοπίσω κι άλλες διακρίσεις. Τότε θα έρθουν στη δημοσιότητα όλοι οι πράσινοι τίτλοι.

Πρέπει πάντως να σημειώσω ότι στον παραπάνω πίνακα δεν έχω περιλάβει αμφισβητούμενους ή ανεπιβεβαίωτους τίτλους, μέχρις ότου εντοπιστούν επίσημα στοιχεία. Παρά ταύτα δεν είναι βέβαιο ότι θα βρεθούν τα πάντα.

(Για να δείτε τους τίτλους "κλικάρετε" στον παρακάτω σύνδεσμο)

Οι πράσινοι τίτλοι

 

 

 

28-10-2015

ΠΩΣ Ο ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΕΓΙΝΕ Ο... ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ


Ο μεγάλος σκόρερ του Παναθηναϊκού Αντώνης Αντωνιάδης ήρθε στον Πράσινο Αυτοκράτορα το καλοκαίρι του 1968. Γνωστός από τη σωρεία των τερμάτων που είχε πετύχει με τα χρώματα της Ασπίδας Ξάνθης στη Β΄ Εθνική Κατηγορία, αναμενόταν ότι θα άρχιζε αμέσως να βομβαρδίζει ανηλεώς τους αντιπάλους του Τριφυλλιού. Ωστόσο, η πρώτη εμφάνισή του στο παιχνίδι Πρωταθλήματος Ελλάδας εναντίον του Απόλλωνα στις 27 Οκτωβρίου 1968 δεν ήταν ιδιαιτέρως επιτυχημένη. Ο μετέπειτα δημοφιλής «ψηλός» δεν έδειξε πολλά πράγματα στον αγωνιστικό χώρο και φάνηκε να απογοητεύει τους πράσινους φιλάθλους, πέτυχε όμως το πρώτο του γκολ, που έδωσε μάλιστα τη νίκη στον πράσινο αυτοκράτορα.
Στη συνέχεια η καριέρα του πέρασε από μια σκληρή δοκιμασία. Ο τότε προπονητής του Τριφυλλιού Λάκης Πετρόπουλος δεν του έδειχνε εμπιστοσύνη και επί έναν ολόκληρο χρόνο του έδωσε ελάχιστα λεπτά συμμετοχής. Στο πρωτάθλημα του 1968-69 ο Ψηλός πήρε μέρος σε οκτώ μόλις αγώνες σαν αλλαγή, πέτυχε όμως τρία γκολ.
Όταν άρχισε η περίοδος 1969-70, έχοντας κάνει σκληρή προπόνηση σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού και με εμφανή σημάδια βελτίωσης, ο Αντωνιάδης περίμενε καλύτερη μεταχείριση από την πλευρά του προπονητή του, εκείνος όμως συνέχισε να τον αγνοεί, με φυσικό επακόλουθο την απογοήτευση του μελλοντικού κορυφαίου σκόρερ του Παναθηναϊκού. Έτσι, την παραμονή του πρώτου αγώνα για το Πρωτάθλημα Ελλάδας εμφανίστηκε στο ξενοδοχείο, όπου είχε καταλύσει η ομάδα, με μια βαλίτσα στο χέρι. Ο στενός φίλος του Γιώργος Ροκίδης τον ρώτησε τι σκόπευε να κάνει και ο Ψηλός απάντησε ότι ήταν τόσο πολύ απογοητευμένος ώστε είχε αποφασίσει να εγκαταλείψει τον Παναθηναϊκό και να επιστρέψει την άλλη ημέρα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, βέβαιος ότι ο Πετρόπουλος δεν τον χρησιμοποιούσε στον αγώνα με τον Άρη.
Προς μεγάλη έκπληξή του όμως, ο προπονητής του τον περιέλαβε στην αρχική ενδεκάδα. Ο Αντωνιάδης αιφνιδιάστηκε και, γεμάτος τρακ, δεν είχε ικανοποιητική απόδοση, με αποτέλεσμα να δώσει ο Πετρόπουλος στο 37΄ εντολή στον Γιάννη Καλαϊτζίδη να ετοιμαστεί για να πάρει τη θέση του. Και τότε η τύχη αποφάσισε να σταθεί στο πλευρό του μεγάλου στράικερ. Ο Ροκίδης εκτέλεσε ένα φάουλ, η μπάλα αποκρούστηκε από το τείχος και επέστρεψε στον Αντωνιάδη. Εκείνος σήκωσε το πόδι του, ακούστηκε ένα βροντερό «βουπ» και ο Χρηστίδης. απλά περιορίστηκε να κοιτάζει την μπάλα που κατέληξε μεγαλοπρεπώς στα δίχτυα του. Η εντολή για αλλαγή αναβλήθηκε για λίγο επειδή ο Πετρόπουλος εντυπωσιάστηκε από το θαυμάσιο γκολ του Ψηλού -και δεν το μετάνιωσε. Πέντε λεπτά αργότερα ο πράσινος βομβαρδιστής ολοκλήρωσε τη νίκη του Παναθηναϊκού με ένα δεύτερο γκολ που ξεσήκωσε τους μέχρι τότε δύσπιστους για την αξία του φιλάθλους, οι οποίοι κυριολεκτικά τον αποθέωσαν.
Ήταν η αρχή μιας τεράστιας καριέρας, γεμάτης με τίτλους και ατομικές διακρίσεις. Ο Αντωνιάδης είχε πλέον γίνει ο... Αντωνιάδης.

 

 

 

 

05-10-2015

ΤΟ ΓΚΟΛ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ ΜΕ ΤΗ ΣΛΟΒΑΝ

Εδώ και 45 χρόνια, τον Οκτώβριο του 1970, ο Παναθηναϊκός απέκλεισε εύκολα τη Ζενές Ες του Λουξεμβούργου και στη συνέχεια αντιμετώπισε την πανίσχυρη Σλόβαν Μπρατισλάβας για το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, δηλαδή τον πρόγονο αυτού που ονομάζουμε σήμερα Τσάμπιονς Λιγκ.Πρέπει να αναφέρουμε ότι η τσεχοσλοβακική ομάδα είχε κατακτήσει την προηγούμενη χρονιά το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης και όλοι πίστευαν ότι ήταν το ακλόνητο φαβορί στις διπλές νοκ-άουτ αναμετρήσεις της με τον Παναθηναϊκό.
Το Τριφύλλι όμως, με προπονητή τον «καλπάζοντα συνταγματάρχη» Φέρεντς Πούσκας, είχε αρχίσει τον… καλπασμό του για το Γουέμπλεϊ. Πραγματοποιώντας εξαιρετική εμφάνιση στον πρώτο αγώνα της Αθήνας, κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο και πήρε μια θριαμβευτική νίκη με σκορ 3-0 κάνοντας τους Τσεχοσλοβάκους να μην πιστεύουν στα μάτια τους.

Το πρώτο γκολ πέτυχε με ωραίο σουτ ο Δομάζος και ακολούθως ο Αντωνιάδης έκανε το 2-0. Στη συνέχεια ο Πούσκας, βλέποντας στο δεύτερο ημίχρονο ότι η ομάδα του ήταν ικανή να πετύχει και άλλο γκολ, ώστε να πάει με σημαντική διαφορά στην Μπρατισλάβα για τη ρεβάνς, σκέφτηκε να αντικαταστήσει τον Καλλιγέρη που δεν είχε καλή απόδοση. Στράφηκε λοιπόν στον νεαρό Χατζηανδρέου, που καθόταν κοντά του στον πάγκο και του είπε να ετοιμαστεί για να μπει στον αγώνα.
Και τότε συνέβη το παράδοξο. Ο νεαρός επιθετικός προσπάθησε να βγάλει τη φόρμα που φορούσε, αλλά το κορδόνι στο κάτω μέρος της σκάλωσε στις τάπες των παπουτσιών του. Παρά τις προσπάθειές του, η φόρμα δεν έβγαινε, ο χρόνος περνούσε και ο Πούσκας άρχισε να εκνευρίζεται. Στράφηκε λοιπόν στον πάγκο της ομάδας του, είδε τον Δεληγιάννη έτοιμο με την αθλητική στολή του και του έδωσε εντολή να μπει στο παιχνίδι, ενώ ο Χατζηανδρέου εξακολουθούσε να παλεύει ακόμα με τη φόρμα του.
Η παράξενη αυτή σκηνή είχε αποτέλεσμα τη διεύρυνση του σκορ (και την εξασφάλιση της πρόκρισης), αφού ο «Ματσόλα», όπως ονομαζόταν τότε ο Γιώργος Δεληγιάννης επειδή έμοιαζε εκπληκτικά με τον μεγάλο Ιταλό ποδοσφαιριστή εκείνης της εποχής, πέτυχε στο 88΄ το τρίτο γκολ του Παναθηναϊκού! Έτσι η ρεβάνς στην Τσεχοσλοβακία, παρά την ήττα με 2-1, έδωσε μια μεγάλη πρόκριση στον Πράσινο Αυτοκράτορα.
Σειρά είχαν τώρα η Έβερτον και ο Ερυθρός Αστέρας.

(Από το βιβλίο Ένας Αιώνας Παναθηναϊκός)

 

 

10-09-2015

ΟΙ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ


Με αφορμή τη συμπλήρωση 71 χρόνων από την ημέρα του θανάτου του Γιάννη Σκιαδά (6.9.1944)
και σαν φόρος τιμής προς τους αθλητές και φιλάθλους του Παναθηναϊκού, που έχασαν με άσχημο τρόπο τη ζωή τους, παραθέτουμε έναν συνοπτικό πίνακα με τις τραγικές πράσινες απώλειες στη διάρκεια των 107 ετών της ύπαρξης του Πράσινου Αυτοκράτορα.

Τσικλητήρας Κ. - 1913
Ο σπουδαίος πράσινος τερματοφύλακας έχασε τη ζωή του σε ηλικία μόλις 23 ετών, όταν προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα στο μέτωπο όπου υπηρετούσε τη θητεία του.


Γρηγοριάδης Ηλ. - 1931
Τερματοφύλακας επίσης του Παναθηναϊκού, πέθανε μετά από ισχυρότατο σουτ που είχε δεχτεί στο στήθος προ τετραετίας, αφού πάλεψε ματαίως να συνέλθει σε διάφορα νοσοκομεία.


Δικαιόπουλος Λ. - 1938
Ο λαμπρός αμυντικός, σκοτώθηκε μέσα στο γήπεδο σε αγώνα εναντίον της πρώην ομάδας του, όταν συγκρούστηκε με τον παλιό συμπαίκτη του Τρ. Τζανετή.


Πιερράκος Δ. - 1940
Ένας από τους κορυφαίους επιθετικούς παίκτες του ελληνικού ποδοσφαίρου, σκοτώθηκε στο μέτωπο στη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου από θραύσμα οβίδας.


Σκιαδάς Ι. - 1944

Κορυφαίος πρωταθλητής στίβου, έπασχε από αναιμία και οι κακουχίες της Κατοχής έκοψαν το νήμα της ζωής του σε ηλικία μόλις 31 ετών.


Φραντζεσκάκης Ελ. - 1945
Αθλητής της ομάδας χόκεϊ, σκοτώθηκε σε ηλικία μόλις 30 ετών μαζί με τον αδελφό του σε συμπλοκή στον Άγχεσμο λόφο (Τουρκοβούνια).


Καραζέρης Αντ. - 1947
Φοιτητής, ένθερμος φίλαθλος του Παναθηναϊκού, πέθανε σε ηλικία 29 ετών από τη στενοχώρια του μετά από μια ήττα του Τριφυλλιού.


Βαμβακάς Ν. - 1952

Πρωταθλητής πυγμαχίας, πέθανε σε ηλικία 23 ετών από τα ισχυρά χτυπήματα που δέχτηκε στο κεφάλι από τον Γιουγκοσλάβο Πάβλιτς στη διάρκεια του μεταξύ τους αγώνα.


Κρυωνάς Π. - 1960

Συνταξιούχος πράσινος φίλαθλος, πέθανε από ανακοπή καρδιάς καθώς άκουγε στο ραδιόφωνο τον αγώνα Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού 0-0.


Βασιλειάδης Γ. - 1961
Φίλαθλος του Παναθηναϊκού, δέχτηκε γροθιά από αντίπαλο οπαδό(φίλος του), έπεσε στο έδαφος, χτύπησε με το κεφάλι στο πεζοδρόμιο και έχασε τη ζωή του.


Σιάηλος Π. - 1963
Κύπριος επιθετικός, σκοτώθηκε στη λεωφόρο Συγγρού, όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε συγκρούστηκε με άλλο όχημα, ενώ γλίτωσε με τραύματα ο Κ. Λινοξυλάκης.


Κόσκορος Γ. και Σαραντάκης Δ. - 1966

Φίλαθλοι του Πράσινου Αυτοκράτορα, σκοτώθηκαν όταν το πούλμαν που μετέφερε μια ομάδα πράσινων φιλάθλων για τον αγώνα με τη Βέροια συγκρούστηκε με οδοστρωτήρα έξω από την Κατερίνη.


Ασπρογέρακας Σ. - 1987
Διεθνής ποδοσφαιριστής του Τριφυλλιού, παρασύρθηκε από αυτοκίνητο σε ηλικία 87 ετών στη λεωφόρο Κηφισίας.


Καρνέζης Γ. - 1993
Πράσινος φίλαθλος ηλικίας 25 ετών, μαχαιρώθηκε σε συμπλοκή με οπαδούς μετά από αγώνα μπάσκετ μεταξύ των δύο συλλόγων.


Φιλόπουλος Μ. - 2007
Φίλαθλος του Τριφυλλιού, δολοφονήθηκε σε ηλικία 22 ετών στη λεωφόρο Λαυρίου, στη διάρκεια συμπλοκής οπαδών.


Απέργης Δ. - 2008

Σκοτώθηκε σε τροχαίο έξω από την Ακράτα καθώς ταξίδευε για να παρακολουθήσει τον αγώνα Παναθηναϊκού-Σπάρτα Πράγας.


Χατζώκος Π. και Σκορδούλης Απ. - 2009

Φίλαθλοι του Παναθηναϊκού, σκοτώθηκαν έξω από την Αταλάντη, όταν το αυτοκίνητό τους προσέκρουσε σε σταθμευμένο όχημα, καθώς επέστρεφαν από αγώνα με τον Πανθρακικό.


Ρουσάκης Ι. - 2011
Πράσινος φίλαθλος από την Κρήτη, που μαχαιρώθηκε σε ηλικία 21 ετών στην παραλία του Ηρακλείου μετά από συμπλοκή.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε για όλους αυτούς, που έχασαν άδικα τη ζωή τους ταγμένοι στην υπηρεσία του Πράσινου Αυτοκράτορα, είναι ότι δεν θα τους ξεχάσουμε ποτέ.

 

 

 

 

24-08-2015

ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΓΗΠΕΔΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Στη μακρά και ένδοξη πορεία του ο Παναθηναϊκός χρησιμοποίησε αρκετούς χώρους για να καλύψει τις αγωνιστικές του δραστηριότητες. Η μεγάλη, πάντως, πλειοψηφία των φιλάθλων πιστεύει ότι ο Πράσινος Αυτοκράτορας εγκαταστάθηκε σε τρία μόνο σημεία της Αθήνας, ξεκινώντας από την οδό Πατησίων, περνώντας από την πλατεία Αμερικής και καταλήγοντας στον σημερινό Ναό της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Δεν είναι ακριβώς έτσι. Ο Αυτοκράτορας του ελληνικού αθλητισμού πέρασε από πέντε συνολικά τοποθεσίες της πρωτεύουσας, όπου μπόρεσε να στεγαστεί και να τις χρησιμοποιεί κυρίως για τις προπονήσεις των ποδοσφαιριστών του.Ας τις δούμε με τη σειρά:


1908
Το πρώτο «γήπεδο» του τότε Π.Ο.Α. ήταν ένα οικόπεδο στην οδό Πατησίων, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα το Οικονομικό Πανεπιστήμιο, δηλαδή η πρώην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ). Οι διαστάσεις του οικοπέδου αυτού ήταν περίπου ίδιες με τις σημερινές, αλλά η επιφάνειά του ήταν γεμάτη με πέτρες και χρειάστηκε αρκετή προσωπική εργασία από τους «πιονέρους» πράσινους παίκτες για να μετατραπεί σε ένα υποφερτό ποδοσφαιρικό γήπεδο.


1909
Ο Π.Π.Ο. «μετακινήθηκε» στο ευρύχωρο, αλλά όχι κατάλληλο για αγώνες, οικόπεδο Σιμοπούλου στην πλατεία Αμερικής, στη γωνία των οδών Σταυροπούλου και Σπάρτης, όπου βρήκε μάλιστα και αποδυτήρια. Ήταν ο (εν αχρηστία)... σταύλος του συνταγματάρχη Μελισσινού!


1914
Μετά από μια πενταετία ακολούθησε το τρίτο «γήπεδο» του ιστορικού αθηναϊκού συλλόγου, δηλαδή ένας αρκετά ικανοποιητικός χώρος στο Πεδίο του Άρεως, δίπλα από το Νοσοκομείο Κτηνών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, κοντά στο σημερινό άγαλμα της Αθηνάς.


1919
Ο Π.Π.Α.Ο. μετακόμισε λίγο πιο πέρα, στο Λύκειο Κωνσταντινίδου, το οποίο βρισκόταν στη διασταύρωση της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και της οδού Μπουμπουλίνας, δηλαδή σε ένα γυμναστήριο που δεν ήταν αρκετά μεγάλο για να διεξάγονται ποδοσφαιρικές συναντήσεις.


1922
Το τελευταίο και οριστικό γήπεδο του Πράσινου Γίγαντα δημιουργήθηκε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, στη θέση Περιβόλα των Αμπελοκήπων, το οποίο άρχισε να αποκτά όψη πραγματικού γηπέδου το 1928 και ολοκληρώθηκε το 1955. Το πρώτο επίσημο παιχνίδι του Τριφυλλιού δόθηκε εκεί στις 6 Ιανουαρίου 1924 με αντίπαλο τον ΑΠΣΠ για το Πρωτάθλημα Ελλάδας και έληξε με μια σπουδαία νίκη 2-0 επί της ισχυρότατης τότε πειραϊκής ομάδας. (Σημειώνουμε ότι μέχρι τη δημιουργία του θρυλικού «κλουβιού», ο Παναθηναϊκός αγωνιζόταν στο Ποδηλατοδρόμιο του Φαλήρου και στο γήπεδο του ΣΠ Ολντ Μπόις Γουδί, ενώ μεταξύ 1984-2013 χρησιμοποίησε πολλά χρόνια για έδρα του το ΟΑΚΑ-Σπύρος Λούης, στο Μαρούσι).


Το 1924, με το ψήφισμα υπ’ αριθμόν 165 Α/21.7.1924 της 4ης Συντακτικής Εθνοσυνελεύσεως (το οποίο συνοδευόταν από αποφάσεις της Νομαρχίας και του Δήμου Αθηναίων), έγινε η οριστική παραχώρηση της Περιβόλας στον Παναθηναϊκό με τη ρήτρα «εφ’ όσον ούτος υφίσταται».

Συγκεκριμένα, τα σχετικά πρακτικά αναφέρουν τα εξής:
Κατά την συνεδρίασιν ΟΘ΄ της 11ης Ιουλίου 1924, η Δ΄ εν Αθήναις Εθνική Συνέλευσις ψηφίζει:
Άρθρον 4
Ο Γυμναστικός Παναθηναϊκός Όμιλος διατηρεί, εφ’ όσον υφίσταται, την χρήσιν του υπ’ αυτού χρησιμοποιουμένου προς άσκησιν γηπέδου του Δήμου Αθηναίων παρά την Λεωφόρον Αλεξάνδρας, απαγορευομένης πάσης απαλλοτριώσεως και ακυρουμένης πάσης τυχόν αναγκαστικής τοιαύτης επί τούτου.

Εν Αθήναις τη 17η Ιουλίου 1924
Ο πρόεδρος
Κ. Ρακτιβάν


Έτσι, ο ιστορικότερος σύλλογος της πατρίδας μας βρήκε επιτέλους ιδιόκτητη «κατοικία», μέσα στην οποία έγραψε θριάμβους που έμειναν θρυλικοί στην ποδοσφαιρική ιστορία του τόπου μας. Στο σημείο αυτό πρέπει να διευκρινίσουμε ότι τελικά απέκτησε οριστικά την πλήρη κυριότητα του χώρου μετά από 42 χρόνια (δηλαδή το 1966) βάσει του Νόμου Περί Χρησικτησίας που ψηφίστηκε το 1946. Ο νόμος αυτός προέβλεπε 20ετή συνεχή χρήση κάποιου χώρου ή ακινήτου, μετά την πάροδο της οποίας ο χώρος ή το ακίνητο αυτό καθίσταται οριστικώς και αμετακλήτως περιουσία του χρήστη του.
Κλείνοντας θα αναφέρουμε ότι το 1983 το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ονομάστηκε «Απόστολος Νικολαΐδης» προς τιμήν του μεγάλου παίκτη και παράγοντα του Τριφυλλιού. Μήπως όμως οι αρμόδιοι έπρεπε να προτιμήσουν την ονομασία «Καλαφάτειο» ή «Γεώργιος Καλαφάτης»; Αυτός ίδρυσε τον Παναθηναϊκό!

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Μια φάση από αγώνα ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΥ-ΑΕΚ στις 21 Νοεμβρίου 1928 στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Εικόνες από τους χώρους όπου αγωνιζόταν και αγωνίζεται μέχρι και σήμερα ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ

 

 

 

04-08-2015

ΝΑ ΤΑ ΧΙΛΙΑΣΕΙΣ, ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΕ ΜΑΣ

Όπως είναι γνωστό, ο Πράσινος Αυτοκράτορας της καρδιάς μας γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1908 από έναν οραματιστή αθλητή του Πανελληνίου ΓΣ, τον Γιώργο Καλαφάτη.
Ο σπουδαίος αυτός πρωταθλητής Ελλάδας στους δρόμους ταχύτητας αγάπησε το ποδόσφαιρο από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στη χώρα μας και άρχισε να επιδίδεται με πάθος σε αυτό. Δημιούργησε σύντομα μια ποδοσφαιρική ομάδα με τους συναθλητές του στον ιστορικό σύλλογο της Κυψέλης και πήρε μέρος στο δεύτερο ΕΠΙΣΗΜΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (1906-1907). Όμως οι αρμόδιοι του Πανελληνίου όχι μόνο δεν στάθηκαν αρωγοί στις προσπάθειες του Καλαφάτη, αλλά αντιμετώπισαν το νέο άθλημα με περιφρόνηση και αποστροφή, χαρακτηρίζοντάς το «βάρβαρον και αηδές άθλημα». Έτσι, στην επόμενη διοργάνωση (1907-1908), μετά από δύο ικανοποιητικά αποτελέσματα, ήρθε η συντριβή από τον ΠΣ Ολντ Μπόις Γουδή.
Το γεγονός αυτό έφερε σε ρήξη τον Καλαφάτη με τον γυμναστή του Πανελληνίου, ο οποίος δεν άκουσε τον μελλοντικό δημιουργό του Παναθηναϊκού, που ήταν πιο έμπειρος από αυτόν στα ποδοσφαιρικά πράγματα, και παρέταξε μια ομάδα με αθλητές περίπου άσχετους, με αποτέλεσμα τη συντριβή του Πανελληνίου με σκορ 21-0, το ευρύτερο στην ιστορία του Πρωταθλήματος Ελλάδας.
Ακολούθησαν δύο ακόμα γεγονότα, καταλυτικά για την τύχη του νέου αθλήματος στη χώρα μας. Το πρώτο ήταν ότι ο Καλαφάτης διαπληκτίστηκε σοβαρά με τον γυμναστή του και τιμωρήθηκε με 15ήμερη απαγόρευση εισόδου στο γυμναστήριο του Πανελληνίου. Το δεύτερο ήταν συνέπεια του πρώτου: η απόφασή του να παρατήσει τον σύλλογό του και να δημιουργήσει μια αμιγή ποδοσφαιρική ομάδα, ικανή να πρωταγωνιστήσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο και να αντιμετωπίσει με επιτυχία την παντοδύναμη τότε ομάδα Ολντ Μπόις.
Είπε λοιπόν την ιδέα του στον αδελφό του, Αλέξανδρο, που συμφώνησε μαζί του και στις 3 Φεβρουαρίου 1908 ίδρυσαν, μαζί με άλλους 40 περίπου αθλητές, τον Ποδοσφαιρικό Όμιλο Αθηνών (ΠΟΑ), ο οποίος αναγνωρίστηκε αμέσως από την ανώτατη αθλητική αρχή εκείνης της εποχής, τον ΣΕΓΑΣ. Παράλληλα, ο Καλαφάτης έστειλε στον Πανελλήνιο ΓΣ μια επιστολή (18 Φεβρουαρίου 1908), με την οποία ανακοίνωνε στον πρώην σύλλογό του ότι είχε ιδρύσει επισήμως μια ποδοσφαιρική ομάδα με την παραπάνω ονομασία.
(Όλα τα σχετικά γεγονότα αναφέρονται στο βιβλίο «Ένας Αιώνας Παναθηναϊκός» με πλήρεις λεπτομέρειες και ντοκουμέντα που αποδεικνύουν του λόγου το ασφαλές).
Η συνέχεια είναι γνωστή. Ο Παναθηναϊκός ανδρώθηκε σύντομα και έγινε τελικά ένας αθλητικός σύλλογος καθαρός σαν κρύσταλλο με τεράστιες επιτυχίες, πραγματικός Αυτοκράτορας όχι μόνο του ποδοσφαίρου, αλλά ολόκληρου του ελληνικού αθλητισμού, με εκατοντάδες τίτλους σε όλα τα αθλήματα, με χιλιάδες αθλητές που έκαναν γνωστό το όνομά του σε ολόκληρο τον κόσμο και με ανεπανάληπτους φιλάθλους που όμοιοί τους δεν υπάρχουν σε κανένα μέρος της υδρογείου.
Τελικά, η δημιουργία του Πράσινου Αυτοκράτορα επικυρώθηκε τυπικά σαν σήμερα, στις 4 Αυγούστου 1908, όταν το Πρωτοδικείο Αθηνών ενέκρινε το καταστατικό του και από τότε άρχισε επισήμως ένα υπέροχο ταξίδι που έφτασε φέτος, αισίως, στα 108 χρόνια του.
Δεν χρειάζεται να επεκταθούμε περισσότερο. Το μόνο που μας μένει είναι να προσθέσουμε μια ευχή: ΝΑ ΤΑ ΧΙΛΙΑΣΕΙΣ, ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΕ ΜΑΣ!


 

 

 

23-07-2015

ΞΥΠΝΗΣΤΕ, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!

Είναι γνωστό ότι εδώ και πολλά χρόνια ο Παναθηναϊκός -ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ μας- υποφέρει στις δημόσιες σχέσεις του. Οι «άλλοι» βομβαρδίζουν τους Έλληνες φιλάθλους με απίστευτα ψέματα, αρλούμπες και ανοησίες, αρκεί να κεντρίζουν το ενδιαφέρον όχι μόνο των οπαδών τους, αλλά και όλων των, καλοπροαίρετων συνήθως, φιλάθλων άλλων ομάδων.
Εμείς;
Εμείς, δυστυχώς, κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου.
ΚΑΙΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ!
Έχω γράψει σε πολλά έντυπα (Mad Boys, Πράσινη) και στο Διαδίκτυο, αλλά και έχω κατ’ επανάληψη τονίσει στις διάφορες μέχρι τώρα εκπομπές μου ότι ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού Αθλητισμού έχει κατακτήσει στο ποδόσφαιρο 6 Πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα Ελλάδας στο διάστημα 1908-1923. Ο επίσημος Παναθηναϊκός όμως κωφεύει. Τα πρωταθλήματα αυτά έχουν αναγνωριστεί επισήμως από τη ΦΙΦΑ, όπως ανακοινώθηκε στις ειδήσεις της ΕΡΤ το 2012 μετά από σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «Πράσινη», αλλά δεν ίδρωσε το αυτί κανενός αρμόδιου στην ΠΑΕ από τότε μέχρι σήμερα. Τους προσφέραμε επίσημα στοιχεία «στο πιάτο», κανένας όμως δεν… καταδέχεται να ασχοληθεί με αυτό το σημαντικότατο ζήτημα. (Το μόνο που έχω διαπιστώσει είναι ότι αναφέρουν στα προγράμματα των αγώνων πως έχουμε κερδίσει το Πρωτάθλημα του 1911. Παρά ταύτα όμως, ορισμένοι αδαείς πράσινοι δημοσιογράφοι εξακολουθούν να γράφουν ότι ο Πράσινος Γίγαντας έχει 20 Πρωταθλήματα και 18 Κύπελλα Ελλάδας! Βλέπετε ότι αγνοούν έστω και εκείνο που αναφέρει ο επίσημος Παναθηναϊκός).
Θα κάνω λοιπόν μια προσπάθεια ακόμα μήπως και ανοίξουν τα ώτα μη ακουόντων.
Στο βιβλίο μου «Ένας αιώνας Παναθηναϊκός», που κυκλοφόρησε προσφάτως, αναφέρεται ότι ο Εθνικός ΓΣ κέρδισε τα πρώτα Πρωταθλήματα (1907 και 1908). Ακολούθως ο Παναθηναϊκός (που τότε λεγόταν ΠΟΑ) πέτυχε κάτι απίστευτο, αφού κέρδισε το πρώτο νταμπλ στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η αρχή έγινε με το Κύπελλο, στον τελικό του οποίου ο μεγάλος αθηναϊκός σύλλογος συνέτριψε τον Πειραϊκό σύνδεσμο με 9-0, στις 9 Σεπτέμβρίου 1908, με χατ-τρικ του Καλαφάτη και του Σταυρόπουλου . Λίγο αργότερα, στις 30 Νοεμβρίου 1908 κατέκτησε και το Πρωτάθλημα , πραγματοποιώντας ένα ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΡΕΚΟΡ, αφού πέτυχε νταμπλ μέσα σε εννέα μήνες από την ίδρυσή του!
Ο επόμενος θρίαμβος γράφτηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1910 και στις 13 Φεβρουαρίου 1911 , όταν ο Πράσινος Αυτοκράτορας κέρδισε το δεύτερο νταμπλ, συντρίβοντας και πάλι τον Πειραϊκό Σύνδεσμο στο Πρωτάθλημα Ελλάδας με 7-0.
Το τρίτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κατακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1911 και είχε θύμα για τρίτη φορά τον Πειραϊκό Σύνδεσμο, ο οποίος έπαθε πανωλεθρία με σκορ 10-2 από την ομάδα του Γιώργου Καλαφάτη.
Ακολούθησαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι που υπήρξαν τροχοπέδη στις προσπάθειες του Παναθηναϊκού, αλλά στις 17 Μαΐου 1915 ήρθε η σειρά της Πειραϊκής Ένωσης να υποκύψει με 6-0 μπροστά στην ανωτερότητα του Πράσινου Αυτοκράτορα, ο οποίος αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδας για τέταρτη φορά.
Το 1918 προστέθηκε στην πράσινη τροπαιοθήκη το τρίτο Κύπελλο Ελλάδας με περιπετειώδη τρόπο (όπως περιγράφεται αναλυτικά στη σελίδα 50).
Τρία χρόνια αργότερα, στις 16 Απριλίου 1921, ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού Αθλητισμού συνέτριψε με 5-1 -ποιον άλλο;- τον Πειραϊκό Σύνδεσμο και πρόσθεσε έναν ακόμα τίτλο στην ήδη πλούσια συλλογή του.
Τέλος, τον επόμενο χρόνο κατακτήθηκε το έκτο Πρωτάθλημα Ελλάδας όταν το Τριφύλλι επιβλήθηκε 3-0 της Πειραϊκής Ενώσεως.
Για όλα τα παραπάνω, στο βιβλίο «Ένας αιώνας Παναθηναϊκός» υπάρχουν ημερομηνίες, συνθέσεις, σκόρερ, περιγραφές από τις εφημερίδες εκείνης της εποχής και αναφορά στο Ημερολόγιο του ΣΕΓΑΣ το 1911, που μπορούν να πείσουν ακόμα και τους πιο δύσπιστους. Φυσικά, οι παντογνώστες εξυπνάκηδες του λιμανιού υποστηρίζουν ότι εκείνες οι διοργανώσεις είναι ανεπίσημες και αυτοί οι τίτλοι δεν μετρούν επειδή δεν είχε ιδρυθεί η ΕΠΟ. Επειδή όμως δεν έχουν και πολλή σχέση με την ιστορία, πρέπει να τους ενημερώσουμε ότι ανώτατη αθλητική αρχή εκείνης της εποχής ήταν η ελληνική Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (ΕΟΑ), η οποία κήρυσσε τις ΕΠΙΣΗΜΕΣ διοργανώσεις των διαφόρων αθλημάτων (κολύμπι, στίβος, πυγμαχία, κ,λπ.) αναθέτοντας τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών αγώνων στον ΣΕΓΑΣ.
Όσο για την ανοησία ότι εκείνα τα πρωταθλήματα ήταν ανεπίσημα επειδή δεν υπήρχε η ΕΠΟ, θα θυμίσουμε στους πονηρούς ανεγκέφαλους ότι, με την ίδια λογική, τόσο τα πρωταθλήματα του μπάσκετ (του οποίου η ομοσπονδία δημιουργήθηκε το 1963) όσο και άλλων αθλημάτων πριν από την ίδρυση των ομοσπονδιών τους (οπότε αυτές αποσπάστηκαν από τον ΣΕΓΑΣ) πρέπει να θεωρούνται ανεπίσημα. Εδώ όμως δεν βγάζουν λέξη οι… παντογνώστες μυαλοπώληδες.
Για να επανέλθουμε όμως στο θέμα μας: Απευθύνουμε την παράκληση στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός να ασχοληθεί με αυτό το ζήτημα και να αναγνωρίσει τους εννέα τίτλους που ακόμα… περιφρονεί. Είναι ΕΠΙΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΟΙ τίτλοι, που δεν έχουν καμιά σχέση με τα… κλοπιμαία των άλλων, οι οποίοι καυχώνται ανερυθρίαστα γι’ αυτούς, αντί να χωθούν στις τρύπες τους από ντροπή.
Επιτέλους, ξυπνήστε!

 

 

17-07-2015

Φίλοι Παναθηναϊκοί,
Με ιδιαίτερη χαρά σας γνωρίζω ότι από σήμερα θα είμαστε μαζί σε μια ιστοσελίδα που έχει ταχθεί στην υπηρεσία του Πράσινου Αυτοκράτορα.
Θα είμαστε μαζί για να συζητάμε, να εκφράζουμε τις απόψεις μας, να λέμε τα προβλήματά μας και να λύνουμε τις απορίες που πιθανόν να έχουμε σε οποιοδήποτε θέμα.
Από πλευράς μου είμαι στη διάθεσή σας για οτιδήποτε θέλετε να μάθετε σχετικά με την ιστορία του τεράστιου συλλόγου μας σε όλα τα αθλήματα.
Ο σκοπός μου είναι διττός.
Αφ’ ενός να πληροφορηθούν όλοι τις άγνωστες πτυχές της πράσινης ιστορίας, τις ανεπανάληπτες επιτυχίες του Τριφυλλιού και τα γεγονότα που σημάδεψαν την υπεραιωνόβια πορεία του στον ελληνικό αθλητισμό. Αφ’ ετέρου να μπορούμε να αποστομώνουμε με ντοκουμέντα τους θρασείς που προσπαθούν να αμαυρώσουν το πράσινο μεγαλείο με αστήρικτες φήμες, ανυπόστατους ισχυρισμούς και ασύστολα ψεύδη.
Περιμένω λοιπόν να έρθουμε σε επαφή με μοναδικό στόχο την ανάδειξη του μεγαλείου του Πράσινου Αυτοκράτορα.
Με Παναθηναϊκούς χαιρετισμούς.
Γιώργος Κουσουνέλος

 

 

;

 

 

 

ΑΛΛΟ ΕΝΑ «ΠΑΙΔΙ» ΜΟΥ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΟΠΟ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ ΠΟΛΛΩΝ ΕΤΩΝ, ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ ΤΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΗ, ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ, ΥΜΝΟΣ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΕΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΞΑΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΝΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΧΑΡΑ, ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ, ΣΑΣ ΤΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΩ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ.

ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

 

 

ΟΙ ΚΟΠΟΙ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ ΣΕ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΚΔΟΘΕΙ.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΗ, ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, ΟΛΑ ΜΑΖΙ, ΕΔΩ, ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ.

ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ, ΥΜΝΟΣ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΕΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΝΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ.

 

kusunelos@hotmail.com

 

ONLINE ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

 

 Flag Counter